Bericht schrijven >

« vorige 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 volgende »

@ Aapje,

Ik persoonlijk denk dat dat het allerpijnlijkste is van het hele MC gebeuren, zoals jij het zegt: geen gevoelens meer, geen empathie, schuld of schaamtegevoelens. Niet richting de achtergebleven partner maar hier ook niet richting zijn eigen kinderen. Dat blijft mij kwellen, je complete gezin afschrijven en gewoon opnieuw beginnen. Een beetje de leuke stiefpapa gaan spelen, en ohhhh die nieuwe familie vindt hem zo'n goede vangst. Ongelooflijk eigenlijk waar die nieuwe vriendinnen hun kinderen aan blootstellen, denken ze nou allemaal echt dat het de schuld van de ex vrouw is? In mijn geval dan heeft ze een vent met een goede baan maar totaal geen contact met zijn kinderen, gelooft ze echt dat ik dit tegenhoud? Ze zijn verdorie 14 en 20, groter dan hun moeder en dan zou ik ze beletten om contact met hun vader te hebben. Dat zou te denken moeten geven maar nee ze laat haar eigen kind gewoon hechten aan een man met een vreemd verhaal....

2014 Noor - 11-07-2018 - 21:56

@Silvia, dat is net waar ik het zo verschrikkelijk moeilijk mee heb en maar niet kan begrijpen. Iedere normale mens heeft gevoelens maar mijn ex heeft helemaal geen gevoelens meer, geen empathie, schuld of schaamtegevoelens.

@Sanne, klopt, ik heb hem nooit los kunnen laten omdat hij ons niet los kon laten. Mijn ex belde me tot vorige week vrijdag nog zes keer per dag en maakte me weer allerlei beloftes. Ik heb zijn sm hierover ingelicht en vanaf toen heeft hij mij met alles geblokkeerd. Voordat hij zijn e-mailadres heeft verwijderd stuurde hij me nog een laatste mail dat hij me deze week nog zou bellen. Ik weet dat hij dat niet meer zal doen en ben voor het eerst sinds al die jaren ervan overtuigd dat vanaf nu het contact volledig verbroken is en ik niets meer van hem zal horen. Het maakt me ook bang want ik heb inderdaad dan niets meer om me dan aan vast te klampen maar besef ook zoals jij zegt dat het nodig zal zijn om echt los te kunnen laten. Heb jij ook geen enkel contact meer met jou ex?

Aapje - 11-07-2018 - 17:43

Het is zo'n verschrikkelijk moeilijk proces! En inderdaad, je moet het zelf doen maar hulp erbij is wel erg fijn! Wij zijn inmiddels al een tijdje samen bij een therapeut en dat gaat best goed. Hij weet dat het aan hemzelf ligt en is druk bezig om zichzelf weer te vinden. Dan weten we nog niet of we ook samen zullen blijven, maar we werken er wel voor! Maar dan nog is het een heel moeilijk proces, je emoties schieten ook alle kanten op, de ene keer ben ik heel hoopvol, de andere keer denk ik dat het nooit meer goed komt. Het lijkt ook heel lang te duren en soms ben ik bang dat ik "situatie moe" wordt. Je wil het zo graag achter je laten en dit is wel een behoorlijke uitputtingsslag! Gelukkig kunnen wij wel samen heel goed praten en leuke dingen doen, hier geen nare of vervelende dingen/situaties. Er is best veel begrip voor elkaar en dan nog blijft het verdomde moeilijk!!! Dus voor iedereen die wel al die nare dingen heeft, ik wens jullie heel veel sterkte en wees lief en goed voor jezelf. Je kunt je partner niet "redden", hij moet het inderdaad zelf doen/willen. En hier op de site is zoveel begrip en steun, dat helpt zoveel! Dank jullie wel allemaal, mede dankzij jullie kan ik deze weg nu aan.

Wil aug 2017 - 11-07-2018 - 17:13

Noortje, je vertelt dat het je verdriet doet dat je je ene stiefzoon niet meer ziet. Heb je dat hem al eens laten weten?

Jikkie - 11-07-2018 - 17:12

Hallo aapje, goed van je dat je hier nu toch mee durft te schrijven. Dat is al kracht, dat is ook kiezen voor jezelf. En zo zul je telkens kleine stapjes zetten die je sterker maken en je eigen situatie klaarder maken voor jezelf.
Ik ben bij MLC’er gebleven (ben aan het werken aan een blog over mijn beleving). Ik herken jouw twijfel maar al te goed. In die heftige periode ben ik geen therapeut tegengekomen waar ik veel aan heb gehad. Later wel voor ons samen een EFT therapeute, die ons verder heeft geholpen, maar toen was hij al rockbottom gegaan en was het ergste leed geleden.
Ik had in de heftigste periode veel aan het boek van Byron Katie “ik heb je liefde nodig, is dat waar?”
Het deed mij beseffen dat ik voor mezelf kon kiezen en toch van hem kon houden, waardoor ik er niet aan onderdoor ben gegaan. Zo vroeg ik me telkens af wat ik voor mezelf nodig had (bijv. een goede nachtrust) en wat ik verder wilde doen in het dagelijks leven van ons samen (eten koken en samen eten). Zo ben ik bijv. ergens anders gaan slapen om goed te rusten, maar was ik overdag gewoon thuis. Mijn prioriteit was dus mijzelf, maar ik stond mezelf wel toe om van hem te houden.
Elke situatie is natuurlijk anders en ik heb heel veel geluk gehad dat hij echt tot de bodem is gezakt, dat besef ik goed, maar het belangrijkste in welke situatie dan ook is denk ik van jezelf houden en goed voor jezelf zorgen.
En of je dan zegt “ik hou heel veel van je maar moet nu alleen verder ” of “ik hou heel veel van je en blijf dus”, dat is aan jou.
Jij voelt of het op is, jij voelt of je grens bereikt is, en jij weet best wat jou gelukkig maakt.

Jikkie - 11-07-2018 - 17:09

Bericht schrijven >

« vorige 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 volgende »