Bericht schrijven >

« vorige 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 volgende »

Je hebt een punt get-real.
Ik heb mijn ex echt wel gezegt wat ik van hem vind, van zijn manier van handelen.
Er zijn zelfs kennissen geweest die hem zeiden dat hij niet eerlijk is geweest en smerig spel speelt.

Zijn reactie: schouders ophalend "het is zoals het is" ofwel de bekende dooddoener!

Nee je moet er ook niet in blijven hangen maar dat is misscien voor de een makkelijker dan de ander? Ondanks alle goedbedoelde adviezen en tips?

Ik heb vanaf 2010 tot eind 2015(de uiteindelijke scherpe bom), onwetend geleeft met een man in MLC.
Noem het stom, dom, na´ef whatever, ik vocht nog voor mijn huwelijk, tevergeefs en misschien ook wel tegen beter weten in?!

Ik ben 1 van de weinige, of misschien wel, de velen die giga de fout in is gegaan!
Mede dankzij hulp psychologe en huisarts, gekomen daar waar ik nu sta!
Geen broers en zussen, geen ouders meer, "vrienden" die voor hem en zijn oh zo leuke SM hebben gekozen!

Maar ik heb mijn dochter en nieuwe vrienden, doe mijn ding en geniet nu ook wel van het feit, dat ik niet meer op mijn tenen hoef te lopen, ik zelf kan beslissen.
Ik besef me dat ik niemand nodig heb om gelukkig te zijn, ik ben tevreden met wat ik heb en hoe ik ben!

2010 gewoon ik - 03-12-2017 - 12:03

Ik ben het helemaal eens met wat Sanne hierover schrijft.

@ Gewoon ik...je hoeft geen gevangene van je eigen gevoelens te worden. Maar als dat je door het niet loslaten van contact tot de gevangene van een disfunctionele relatie maakt, wat schiet je er dan mee op?

2012 get-real - 03-12-2017 - 11:39

De decembermaand is een klotemaand, sorry voor de verwoording.
Waar ik ooit mijn hele huis omtoverde in een "tuincentrum" is nu leegte en kou😓

Voor mijn dochter zal ik straks weer iets kerstigs neer zetten maar veel zal het niet zijn de herinneringen doen mij nog teveel pijn helaas.

Terugkomend op de AGS, het werkt wel maar ik vind ook dat je best wel eens mag laten weten, hoe je er zelf over denkt.
Het komt bij hem dan niet binnen, maar dan ben jij het weer even kwijt.....wordt geen gevangene van jouw eigen gevoelens!

Bij mijn ex doet het ook helemaal niks, dat merk ik dan aan het feit, dat als ik weer iets geregeld moet hebben en de AGS toepas, meneer wat soepeler meewerkt.
Wie neemt wie nou in de maling?😉

2010 gewoon ik - 03-12-2017 - 11:15

Als de (laatste)reacties lees, dan denk ik dat veel vrouwen er goed aan doen om zelf hulp te zoeken om hun boosheid te verwerken, de scheiding te accepteren en je eigen basis zo sterk te maken dat ze niets meer van je mc'er verwachten en niets meer van hem nodig hebben. Als je jaren na de bom nog steeds zo met hem bezig bent, dan denk ik dat je daar goed aan doet. Het advies van de omgeving om los te laten en door te gaan met je leven, is dan ook niet zo slecht. Sterker nog: het is het beste advies dat ze je kunnen geven. Als je dat na zoveel jaren nog steeds niet lukt, dan heb je werk aan jezelf te verrichten. Dan zitten je eigen kwetsuren (uit je jeugd), je eigen angsten en overlevingspatronen je daarbij in de weg. het is ieders eigen verantwoordelijkheid om daar iets aan te doen.

Ik las gisteren een stukje in de Margriet, van een relatiecoach die o.a. mensen/vrouwen begeleidt om over hun scheiding heen te komen. Ze zegt o.a. het volgende: 'Door een scheiding zit je in de rouw. Is er ook nog gebrek aan zelfvertrouwen en zelfwaardering, dan is de kans groot dat je blijft focussen op die ene onbereikbare man. Immers, de bestaande situatie, ook al is die verdrietig, voelt vertrouwd en veilig. Vrouwen die vastlopen, leer ik eerst om in te zien dat ze een probleem hebben. Als je blijft hangen in patronen uit een 'vorig' leven en oude inzichten, blijft het verdriet en kom je niet verder. Hoe je de toekomst tegemoet treedt, heeft alles te maken met je zelfbeeld, je mate van zelfvertrouwen en veilige hechting.'

november 2015 Sanne - 03-12-2017 - 11:07

Deze laatste brief heb ik zeker niet gestuurd om mijn man terug te krijgen! Maar omdat hij zich opstelde als zogenaamd betrokken vader (voor de zoveelste keer naar de buitenwereld toe).Ik hoopte nu eindelijk eens door te dringen, dat hij in zou zien dat je mensen zo niet mag behandelen. Zeker je eigen kinderen niet. Misschien hoopte ik op een sorry richting mijzelf. Maar vooral dat hij zou proberen om zijn kinderen te bereiken, zou proberen om met ze te praten. Maar nee.....als een verongelijkte peuter doet hij niets. Hij leeft zijn nieuw opgebouwde leven en ik ga door met opruimen van de brokstukken en bouw die opnieuw op. En rationeel gaat dat eigenlijk heel goed maar emotioneel krijg ik nu pas de echte klappen lijkt het wel. Deze december maand valt mij zwaarder dan 2 of 3 jaar terug. Heel bizar.....

2014 Noor - 03-12-2017 - 10:45

Bericht schrijven >

« vorige 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 volgende »