Bericht schrijven >

« vorige 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 volgende »

Help, ik ben nog getrouwd maar herken alle symptonen van een verbotgen depressie bij mijn man. Hij zegt nu liever alleen te willen gaan wonen. Hij geeft mij overal de schuld van en is overprikkelbaar naar mij en de kinderen. Hij wil naar een rustig dorp zonder gedoe en rust. Als ik alles hier lees, zal deze fase vanzelf niet overgaan en is het niet tegen te houden of wel? Is er een oplossing?

B - 05-07-2018 - 01:51

Noor, de eerste 6 maanden werd ik huilend wakker en ging huilend naar bed, ik heb mijn emoties alle ruimte gegeven. Daarna werd het huilen minder en zat hij nog wel de hele dag in mijn hoofd. Deze 5 maanden heb je al gehad nu, het wordt beter echt xx

okt 2015 Moppie - 04-07-2018 - 21:21

Noortje, het is voor je omgeving ook beangstigend dat het iedereen kan overkomen. Dus wat doe je dan? Ontkennen en vluchten. Jij weet zelf heel goed hoe het zit. Jij kent m door en door. En je zult zien, t.z.t zien mensen echt wel dat dingen niet kloppen. En kom je mensen tegen die er wel in geloven. Laatst kwam er bij mij iemand voor n bouwkundige keuring en dan raak je aan de praat. Hij had t ook meegemaakt van dichtbij. Zegt ook mevrouw zo n jong ding blijft niet he, dat weet iedereen. De dochter van m'n oude buurtjes overkomt exact t zelfde. Sn zo hoor je her en der verhalen. Etc etc. Ze zijn er wel, echt, mensen die er in geloven. Maar niet de mensen die dicht bij je staan. Nog niet. En echt geloof me. Ook jij wordt sterker. In jouw tempo, op jouw manier. Ik dacht in het begin ook ooo maar dat kan ik nooit. Dat gaat me niet lukken. Maar kijk. Ik ben er nog. Ik Wil perse het huis kopen. En dat gaat me vast lukken ook. Met m'n meiden de sterkste band die mogelijk is en die hun vader letterlijk n puber hebben genoemd bij de rechter.
Vaar jouw koers, jouw tempo, jouw gevoel. Ga geen dingen doen omdat mensen vinden dat het nu weleens tijd wordt. Nee. Pas als jij het tijd vind zet je de volgende stap. Voor de mensen die dat niet begrijpen is dat heel jammer. Tenslotte staan zij, helaas soms, niet in jouw schoenen. En roepen wat een ander moet dienen dan vervolgens weer naar je eigen gezellige gelukkige gezinnetje lopen is makkelijk he. Dusss luister vooral naar jezelf. Ook jij kan het.

2014-G.E.K. - 04-07-2018 - 21:21

Je vindt je kracht terug Noortje. Het kost tijd, het is nu nog rauw en rouw. Ondertussen kan je hier veel lezen en leren en delen. Dat mensen er niet in (willen) geloven zegt alles over hoe naief ze zijn. Ze denken dit overkomt me niet. Maar inmiddels ben ik erachter dat het iedereen kan overkomen en niets aan deze botte breuk is normaal. Heel veel sterkte!!

2014 Silvia - 04-07-2018 - 18:52

Noor, ik zit met dat zelfde gevoel, hebben ze dan helemaal geen schuldgevoel, denken ze überhaupt nog aan hun vorige gezin en dat overal over liegen. Ik kan het maar niet bevatten. Iemand zei tegen mij, ze zijn je al een half jaar voor en als alles geregeld is, laten ze de bom vallen. Voor mij is het vijf maanden geleden, zit nog in het dal en huil nog bijna iedere dag. Hoop dat ik snel mijn kracht terug vindt, zo als sommige vrouwen hier op het gastenboek wat mij echt veel steun geeft. Want mijn omgeving gelooft niet in midlifecrisis.

Groetjes, Noortje

noortje - 04-07-2018 - 17:43

Bericht schrijven >

« vorige 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 volgende »