Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Ben halverwege met het boek, leest lekker, is informatief, als het uit is zal ik ook een recensie schrijven. Heb het wel druk met cursus, werk en familie zaken.

2016 Cava - 12-12-2017 - 22:56

@get-real: ook ik ben je boek aan het lezen maar helaas elke keer een stukje. Ben nogvte druk met werk en de afwikkeling van de scheiding. Er komt een hoop bij kijke,, m.n. bij het overnemen van de hyputheek. Maar zodra het uit is zal ik een review plaatsen. Succes met promoten!

2014 - Emmetje - 12-12-2017 - 16:50

@ von, ik voel me ook sterker maar met ups en downs hoor. Vraag me ook werkelijk af wie er hier nu uiteindelijk gelukkig van is geworden..... hij zeker niet.
We hebben regelmatig contact omdat jongste er, en ik blijf erbij uit loayaliyeit en zeker niet omdat ze het zo graag wil, 4 dagen om en om is, dus we moeten wel contact hebben. Z'n apps zijn respectloos, onaardig, kortaf. En ik verwacht echt geen kusjes, hartjes en schatje liefje hoor! Ik blijf gewoon vriendelijk, moet er in mezelf wel om lachen iemand die altijd zo vol liefde, vriendelijkheid, vrolijkheid en enthousiasme was zo zien afglijden. Het irriteert m waarschijnlijk mateloos dat ik vrolijk blijf in m'n apps, vriendelijk en me niets van zijn humeur aantrek Ún de puinhoop die hij er van maakt.
Wat mij toch weer deed volschieten in jouw berichtje von, is het delen van zorg. Ook hier bracht hij ons waar hij kon met slecht weer en appte ook of iedereen er was en of t lukte. Nu hoor ik vanmorgen dat hij jongste, die daar was, naar school heeft gebracht en oudste twee niet eens heeft benaderd om dat te doen...
Oudste twee hier mogen het van hem ook ech zelf uitzoeken. Inderdaad geen steun, geen lieve opbeurende woorden, niets. Zelfs zijn ouders hebben t mokkel boven hun kleinkinderen verkozen en weten niet eens wat de meisjes doen op t moment......

@ ikke, ik herken de vermoeidheid en futloosheid ook. Ik merk wel dat het heel erg samenhangt met hoe ik me voel. Heb ik n up dan iets meer energie en voel ik me down, komt er niets uit m'n handen. Moet zeggen dat ik me daar zo niet in herken maar ik geef er maar aan toe. Ook dat zal wel weer veranderen toch?

@get-real ik ben begonnen in je boek. Prettige schrijfstijl en tot nu toe veelbelovend. Ik wil het in een ruk uitlezen alleen de tijd ontbreekt me daarvoor. Als ik het uit heb zal ik zeker een recensie plaatsen!

Hou vol allemaal!

2014_G.E.K. - 12-12-2017 - 11:06

Gisteren eerste bezoek aan de therapeute. Is best meegevallen, zij gelooft ook in midlifecrisis en gaf mij dezelfde raad als hier op de site staat. Zorg goed voor jezelf, stel je kordater op tegen Mcer en bewaak je grenzen. Maar ook geef jezelf de tijd hiervoor, dit gaat niet van de ene op de andere dag gebeuren. Ik weet dat ik het er verschrikkelijk moeilijk mee heb. Ik heb nl geen rijbewijs en ben dus aangewezen op anderen of openbaar vervoer, dat maak het natuurlijk ook lastiger. Heb mezelf voorgenomen om volgend jaar voor mijn rijbewijs te gaan. Het feit dat ik me zo futloos voel vind ik ook vervelend, heeft hier nog iemand last van en wat doen jullie eraan om toch terug energie te krijgen? Iedereen nog veel sterkte!

2016 IKKE - 12-12-2017 - 09:51

Met mij gaat ook beter. Ben nog meer uren gaan werken waardoor ik financieel nog meer onafhankelijk ben van mijn mcer. Ik voel dat ik een stapje vooruit ben gegaan. Niet zo vaak meer emtioneel en ik kan erover praten zonder dat de tranen in mijn ogen springen. Met de kinderen gaat het wat minder. Bij de 1 wordt zijn contract niet verlengd en moet op zoek naar een andere baan. Hij is een onzekere jongen met matig zelfvertrouwen. Mijn dochter is 2 mnd geleden gestopt met haar studie. Wil een time out. Heeft ook nog veel te verwerken en gaat volgend jaar reizen.Beide hebben ze dit verteld aan hun vader maar die doet er verder niets mee of hij zegt zijn oren en ogen open te houden.Dan zijn toch weer teleurgesteld. De bemoedigende woorden krijgen ze niet te horen. Net zoals dat hij ons altijd bij slecht weer zoals de sneeuw een app stuurde om te vragen of we goed op de plek van bestemming waren aangekomen. Nee, ook dat doet hij niet meer. Waarschijnlijk weinig interese. Ik heb geen contact met mijn mcer. Het zijn de zorgen om hun die ik niet meer kan delen. Dat stukje vind ik moeilijk en dan mis hem het meest. Dan vraag ik mij af. Is hij echt gelukkig nu? Is dit wat hij wilde?

2015 Von - 12-12-2017 - 09:17

Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »