Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

@Silvia Nee, wij hebben geen kinderen samen. En daar ben ik heel blij om, daarom heb ik alle contacten met hem kunnen verbreken. Lijkt me veel lastiger als je nog contact moet houden met je mc'er, vooral als het om jonge kinderen gaat. Aan de andere kant ben je wel meteen helemaal alleen als je wordt verlaten. Vriendinnen van mij (met kinderen)hebben wel eens gezegd dat het misschien beter zou zijn geweest als ik ze wel had, dan word je wel sneller gedwongen om je ritme te herpakken en je zit toch minder vaak alleen. Tsja, welk scenario nou het beste, of het minst pijnlijke is...het blijft voor iedereen een moeilijke situatie.

november 2015 Sanne - 08-12-2017 - 09:44

@Sanne, ik snap wat je bedoelt, weet ook dat ikzelf veel dingen te verwerken had/heb maar mag ik je vragen: hadden jullie ook kinderen samen?

2014Silvia - 07-12-2017 - 23:09

@Sanne Ik begrijp wat je bedoeld. Mijn laatste partner en ik kende elkaar heel goed, ruim 7 jaar van het werk voordat wij een relatie met elkaar kregen. Waren immers collega's. Wij kenden uiteraard ook elkaars exen .Ik ben aantal jaren alleen geweest met mijn kinderen en heb toen met hulp van therapeut idd aan mij zelf gewerkt. Beide zijn wij door onze ex aan de kant gezet omdat zij vreemd gingen en liever met iemand anders verder gingen. Pas lang daarna hebben wij een relatie gekregen. Ik ben overigens nog aan het lezen in het boek van Get real.

Januari 2017 Bizar - 07-12-2017 - 22:05

Vandaag ben ik naar Amsterdam gegaan voor een interview met Corine Coole. Zij schrijft maandelijks in Linda de column " verlaten vrouw". Ik lees deze altijd ; heb het gebundelde boekje op mijn nachtkastje . Ik zag de oproep op de Linda app en heb maand geleden gereageerd .
T was gesprek van 1 1/2 uur ; ze schreef wel 30 blz vol ( wel snel en niet leesbaar geschreven ). Ik vond het een mooi , integer gesprek , af en toe biggelde er een traan over mijn wang , maar ik had er geen last van. Juist daarvoor had ik tegen offensief gehad v mijn ex advocaat gehad waarin enorm op mijn gevoel gespeeld werd ( mijn ex heeft groot eigen bedrijf , veel geld , vlgs hem mijn keuze om voor onze gehandicapte dochter thuis te zorgen ) en blijkt dat hij me financieel niets gunt. Ondanks dat ik daardoor uit het veld geslagen was ; vond ze me monter overkomen ( heb het even opgezocht :blijmoedig , kwik , fris , levendig 🙃🙃) . Ik beschouw het als een enorm compliment. Ik heb daarna heerlijke dag gehad in Amsterdam met mijn dochter . De rest zien we morgen wel weer ... pfff!

Maart 2016 nance - 07-12-2017 - 21:07

@Moppie Wat je schrijft over de afhankelijke relatie is herkenbaar. De mijne was precies zo, ik was de basis, hij leunde op mij. Als je meer wilt weten over de afhankelijkheid in relaties en hoe je er vanaf kunt komen, dan is Liefdesbang van Hannah Cuppen een heel goed duidelijk, praktisch boek (heb dat hier ook al vaker gepromoot). De schrijfster is ook therapeut en ervaringsdeskundige, ze geeft ook trainingen die erop gericht zijn om jezelf in dit opzicht te helen. Heb ze allemaal (4 x2 dagen) gedaan en ga er volgend jaar misschien nog eentje doen. Heel zinvol, heb ik heel veel aan (gehad). In de kern draait het allemaal, zoals ik ook al eerder heb gezegd, om autonomie, bij jezelf kunnen blijven en vooral ook je eigen pijn kunnen dragen en niet (onbewust) neerleggen bij een partner. Dat laatste is wat er in een relatie vaak (onbewust natuurlijk) gebeurt. Je richt je vaak op de ander (reddersgedrag) omdat dat makkelijker is dan bij je zelf zijn. @Bizar Jou zou ik hetzelfde advies willen geven. Ik denk dat het inderdaad niet zo toevallig is dat je dit al voor de 2e keer overkomt. En dat komt niet omdat jij zo'n nare vrouw bent maar omdat je vanwege je patronen, je opgebouwde overlevingsmechanismen, (onbewust) voor een partner kiest die niet echt voor je kan gaan en je op een gegeven ogenblik weer zal verlaten. Wil je in de toekomst betere keuzes kunnen maken, dan zul je iets aan je zelf moeten doen. Beter gezegd: je eigen pijn moeten helen. Overigens komt dit aspect in het boek van Get real ook aan de orde.

En wat die woede betreft: niet onderdrukken inderdaad. Ik weet dat een van de vrouwen op deze site op bokstraining is gegaan, lijkt mij echt een hele goeie. Mijn therapeute heeft mij ook diverse malen gezegd dat ik een boksbal nodig had. Wat ik overigens in al mijn therapieŽn en trainingen geleerd heb,is om geen enkel gevoel te onderdrukken. Ook het verlangen niet, ook de liefde niet, als je die weer voelt. Alles mag er zijn, je hoeft er alleen niets mee te doen (dus hem niet in elkaar meppen als je woede voelt en hem niet bellen als je liefde voelt). Ik heb er zoveel mee geoefend dat ik nu ook echt voel dat ik in eerste instantie de neiging heb om weg te gaan bij mezelf als er een gevoel opkomt dat ik niet wil voelen (van mijn buik naar mijn hoofd wil vertrekken). De kunst is om er toch bij te blijven, dan voelt het even naar maar daarna verdwijnt het weer (en dan heb jij weer een stukje verwerkt). Wat me ook wel geholpen heeft daarbij, is een cursus Zenmeditatie. Mediteer nu in principe nog iedere ochtend 20 minuten.

november 2015 Sanne - 07-12-2017 - 14:01

Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »