Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

@Aapje Ik ben strenger dan Moppie en denk niet dat er veel opties zijn. Tenminste niet als je jezelf niet ten gronde wilt richten en daar wilt komen waar Moppie, ikzelf en nog een aantal andere vrouwen op deze site in relatief korte tijd zijn gekomen.En dat is: helemaal kappen met deze man en alle energie en aandacht gebruiken voor je eigen herstel. Zoiets zeggen als: Als jij de sm de deur uit doet, dan gaan we het nog een keer proberen, gaat echt niet werken bij deze man. Misschien dat ie daar even in meegaat maar die sm komt wel weer terug. Of er komt een andere. Gaat je uiteindelijk alleen nog meer pijn en frustratie opleveren. Als het je niet lukt om tegen hem te zeggen:' Ho, stop, nu is het genoeg. Dit gaan we niet meer doen' , dan zit je diep in de verslaving en de afhankelijkheid en dan denk ik dat professionele hulp zeer gewenst is.

november 2015 Sanne - 14-07-2018 - 08:12

en nog en ding aapje, ik was ook wanhopig en ten einde raad, ik was uitgeput en wilde hem alleen maar redden en terug. Als ik berichten teruglees van na de bom kan ik alleen maar medelijden met mezelf hebben. Nu sta ik hier en ik ben er nog lang niet maar dat kan jij ook en dat gaat ook gebeuren, hier kom je uit en je wordt sterker.
Mijn moeder zegt altijd als je er niet dood aan gaat wordt je er sterker van en zo is het en uiteindelijk komt het altijd goed, wat goed dan ook is xx

okt 2015 Moppie - 13-07-2018 - 22:40

@aapje, ik denk dat wij ook in een soortgelijke situatie hebben gezeten waar jij nu inzit. Vanaf 2010 tot 2015 was het ook alleen maar aan en uit en scheiden en niet scheiden en gelukkig en ongelukkig. Er was geen ander in het spel alleen bij ons een emotionele soulmate, zij adoreerde hem en hij was het orakel. In 2015 was de bom en we hebben een half jaar intensief gemaild met boosheid, ik wilde hem redden, hij miste me en dan hield hij weer wel en dan weer niet van me en zo ging dat maar door. Juni 2016 heb ik een maand hem volledig genegeerd en geblokt en toen brak hij, ik kreeg een mail nouja, kort verhaal, al wilde ik alleen maar vrienden met hem zijn dan maakte hij het meteen uit met zijn sm en zo geschiede en hadden we een schijnverzoening van 3 maanden ( en dat was niet makkelijk, 24/7 drama van hem ). Ik had toen ook echt het idee aan het begin van die schijnverzoening dat hij aan het einde van zijn tunnel was, want dat wil je zo graag !! Ik trok de stekker er weer uit. Toen heeft het zeker weer een half jaar geduurd dat ik er heel veel last van had, maar het ging beter. Ik zocht hem niet op in contact en reageerde alleen als ik dat nodig vond op zijn mails. En daarbij is dat is geheel niet onbelangrijk, ging het altijd wel goed met me, ik kreeg van iedereen complimenten, ik zag er goed uit ( ook wat kilo’s lichter ) maar ik ging door, hoe moeilijk ook. Dar had mijn mlc-er erg veel moeite mee en nog, het gaat veel beter met mij zonder hem, het liefst zag hij mij ook in de foetes houding en dan kon hij me waarschijnlijk redden of iets. Maar dat is niet het geval en dat is ook de reden samen denk ik met dat ik vind dat er echt teveel gebeurd is dat er voor mij geen weg meer terug is. Het gaat slecht met hem, hij zit nu nagenoeg zonder werk, had eerste een depressie van 2,5 jaar , maar nu is het een burn-out van de scheiding en van mij. Gaat niet om mij. Hij heeft er een bende van gemaakt, zijn lijf schreeuwt het uit met allerlei langdurige onverklaarbare en onoplosbare klachten maar ook dat negeert hij. Hij is ook ongelukkig dat hij niet meer terugkan, de deur is hier dicht en dat had hij nooit verwacht. Evenals dat ik verliefd werd op een andere man, dat is niks geworden, maar het idee dat ik van een andere man kan houden dat maakt hem ook gek.

Ik roep al 2,5 jaar dat hij hulp nodig heeft maar hij vind dat niet, ook al mijn mlc theorieen zijn belachelijk blablabla, daar ben ik al lang mee gestopt.

Even over jou aapje, hij wil stiekem met je bellen, hij heeft een sm, dit is de omgedraaide wereld. Door te zeggen dat hij van dag tot dag leeft houdt hij jou weer aan het lijntje en doet hij aanspraak op jouw empathie en dat is eigenlijk gemeen. Je blijft ook alleen met hem bezig en dat vind hij eigenlijk ook wel fijn, je houdt nog van hem dus dan en schijnbaar staat er dan ook nog ergens een deurtje op een kier voor hem zodat hij altijd weer terug denkt te kunnen. Hij heeft gekozen en dat is voor de sm en die consequenties moet hij ook nemen en dan kan het niet zo zijn dat hij blijft ‘dansen’ met jou. Dit kost jou enorm veel energie en het geeft je ook valse hoop, ontwaken doet hij pas als hij stopt met de sm en met zichzelf aan de slag gaat, daarbij hoort ook dat hij jou respecteert en ruimte geeft voor je eigen herstel maar vooral dat hij het boetekleed aantrekt en zich moet focussen ook op herstel met jou, met alles wat er is gebeurd.

Volgens mij heb je in deze nachtmerrie een paar keuzes: Je blijft dansen met hem, waarbij je moet oppassen dat je er zelf niet aan onder door gaat en je houdt daarmee deze situatie van hem ook in stand. Of Je stopt zover mogelijk met elke vorm van contact en richt je vooral op je eigen herstel en laat het hem uitzoeken. Ik heb hier voor gekozen en daar ben ik blij om, anders was ik er waarschijnlijk net zo slecht aan toe als hij. Je mag ook voor jezelf kiezen, het is ook niet jouw baan om hem te redden, dat gaat je ook niet lukken want dit is een persoonlijk proces. Of je zet je deur weer open met voorwaarde dat de sm eruit gaat en dat dat ook geen meer optie is en samen werken aan ieder zijn eigen ding en kijken waar je uitkomt.
Ik weet niet of er meer opties zijn. Je kan er ook voor kiezen om even een break van hem te nemen van een paar maanden, voor jezelf.

Hij heeft pijn en zit in een moeilijk proces, ik weet dat van die van mij ook, maar ze doen de meest idiote dingen, ze maken alles stuk en met wat voor een gemak en het draait alleen maar om hun. Daar moet je jezelf tegen beschermen want hij sleurt je anders mee en dat is loodzwaar.

Dit is een beetje hoe ik er tegenaan kijk, maar ik denk met wat ik lees wat je schrijft dat die van jou nog echt midden in zijn replay zit en dit zijn processen van jaren.

@von, ik geloof wel dat je elkaar kan versterken in angsten etc. maar doe het jezelf niet aan om te denken dat je hier schuldig aan bent, dit is iets van hem

Ik ben met die pyramide van Maslow bezig en ik weet dat ik mijn mlc-er altijd voorzien heb in de behoefte van veiligheid en zijn sociale behoefte. Hij boodt mij natuurlijk op zijn beurt ook weer iets op een laag, zo werkt dat volgens mij. De reden dat die van mij maar niet los van me kan komen is omdat hij de veiligheid niet bij zichzelf kan vinden en dat altijd extern zoekt. Ik was dat voor 30 jaar, hij zal zich geamputeerd voelen denk ik, met zijn sm was dat een soort schijnveiligheid, zij is tenslotte ook labiel. Daarom gaat zij hem nooit bieden wat ik hem bood of zal hij nooit van haar zo houden als hij van mij hield, maar ook weer in dit verhaal gaat het niet om mij maar weer om hem. Het liefste komt hij hier gewoon weer over de vloer, want tenslotte geef ik hem vleugels en wil hij buiten zijn puberteit uitleven. En ik kan mezelf weer oplappen tussen de bedrijven door, dacht het niet.
Ik ga lekker met een vriendin een paar dagen weg, fijn weekend allemaal en sterkte voor iedereen die het nodig heeft xx

okt 2015 Moppie - 13-07-2018 - 22:32

@aapje; ik heb gewoon contact met mijn MLC er. Dit vanwege de kinderen. Ik heb ook een ernstig gehandicapte dochter waardoor we ook gezamelijk door een deur moeten kunnen vanwege arts overleg etc. Het is heel moeilijk maar heb echt de altijd goed strategie gehanteerd . Over ons / mijn / zijn gevoelsleven praten we niet. Er is nooit uitgelegd aan mij hoe hij “ eruit” is gestapt. Ik heb daar in berust en deal daar zelf mee. Hoe lastig ook soms

Maart 2016 nance - 13-07-2018 - 22:07

@Moppie, ik benijd je eerlijk gezegd wel een beetje dat jij na tweeënhalf jaar al zover gevorderd bent in dit proces dat je hem los hebt kunnen laten. Jouw zin “Ik heb helemaal niks meer met deze man, behalve kinderen dan” wat zou ik die ook zo graag uit mijn eigen mond horen komen. Ondanks ik al vijf jaar lang in deze gekte meedraai wil me dat nog steeds niet lukken.

Ik dacht dat ik niets meer van mijn mlc’er zou horen maar ontving net nog een mail van hem en dat blijft het zo moeilijk maken om los te kunnen komen. Ik had hem in mijn woede en verdriet een mail gestuurd dat hij zelfs mijn haat niet meer waard was en dat bleek hij toch niet (leuk?) te vinden. Hij wil met me praten maar de sm is nu thuis en zij verbiedt hem ieder contact met me, zelfs al gaat het over onze zoon?! Daarom wil hij mij volgende week weer stiekem bellen zonder zij ervan af weet. Dus uiteindelijk bedonderen ze de sm net zo hard als ons. Opvallend is dat mijn mlc’er altijd gezegd heeft dat hij niet van zijn sm houdt maar daar van dag tot dag leeft. De reden dat ik hier zolang in blijf hangen is dat hij zoveel wisselende stemmingen heeft en ik tijdens onze gesprekken dan af en toe toch weer heel even die man hoor die hij ooit was. Op die momenten vraag ik me soms af of dit een teken kan zijn dat hij aan het ontwaken is en dan heb ik weer het gevoel dat ik ervoor moet blijven gaan. Al die gemengde gevoelens, ik word er zelf gek van!

Ik begrijp dat de meeste hier zoals Moppie en Nance al lange tijd geen contact meer met de mlc’er hebben maar zijn er ook verlatene hier die dat wel hebben?

Aapje - 13-07-2018 - 19:12

Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »