Bericht schrijven >

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Dat stukje over de kinderen is wel in grote lijnen herkenbaar Silvia. Ik ben toentertijd met alle liefde en plezier twee dagen per week gaan werken, hij maakte carrière. Hij heeft ook een tijdje 4 dagen van heel veel uur gewerkt om dan op een vrijdag bij de meiden te zijn. Dat heeft niet zo heel lang geduurd. Verder reed ik alles en iedereen naar sportclubjes, vriendjes, feestjes, regelde ik kleding, alles wat nodig was voor meiden, wist ik welke moeder bij welk kind hoorde, organiseerde de verjaardagen, feestjes, kadootjes, traktaties, deed boodschappen, het meet in het huishouden etc etc. als hij als eens meeging met naar een wedstrijd op zaterdag was het na n uur al is het nog. Iet klaar kunnne we niet weg etc. En ik deed t met liefde en plezier hoor. Vond het ook een prima afspraak. Nu denk ik weleens nam ik hem niet te veel uit handen of wilde hij echt niet. Nu rijd ik nog steeds de meiden naar n feest als ze niet met meeerdere gaan. Wil pertinent niet dat ze alleen in de nacht over straat gaan. En hij doet weer niets. Ze weten ook dat ze niet op m kunnen bouwen hoor. Dat hebben zE in de loop der jaren wel geleerd. Maar wat je zegt, hij kan totaal geen contact maken met z'n kinderen, hoewel hij dat vroeger wel kon hoor. Toevallig kwam dat gister nog ter sprake. Ik zou m vakantiefoto's sturen. Tegelijkertijd melddde ik dat jongste heel erg aan t puberen is, en dwars, ook door alles wat er is gebeurd. Direct in de verdediging hij natuurlijk. Dat ik daar mee moet stoppen. Hier en nu daar draait t om. Ik heb alleen gezegd als je herstel van contact wil met je dochters zul je hun gevoelens en emoties mbt wat je ze hebt aangedaan moeten accepteren en aanhoren. Dan kun je stapje voor stapje aan herstel beginnen. Nu doe je het af als onbelangrijk. Dan kun je niet verwachten dat ze jou uitgebreid gaan vertellen hoe het met ze gaat. Daar klaagde hij nl over dat de meiden niet reageren. Hem ook gelijk gezegd dat ie nu al z'n schoonzoonniet eens kent... vriend vd oudste was vier dagen meegewerkt met ons, super gezellig...
Maar hij was altijd n prater, mijn mc er. Hij kon ook gerust uren vissen met de jongste, praten met de oudste over vanalles en bomen klimmen met de middelste. Hoe bizar toch allemaal...


Laten we nu alsjeblieft nIet aan onszelf gaan twijfelen dat we het allemaal idealiseren!!! Iedereen weet dat geen huwelijk perfect was en ups en downs heeft. En natuurlijk hebben voor ons de ups de overhand en voor mc er de downs. Maar kom op zeg, mc ers gaan niet weg voor het huwelijk maar voor zichzelf. Ze denken bij sm beter te vinden, tuurlijk is dat even zo, maar ook daar zijn nemen ze zichzelf mee..
Als het het huwelijk was geweest waarvoor mc er was weggegaan hadden mijn Dochters gewoon een goed contact met hun vader gehad. Pech voor hem hier is dat de meiden zo n leeftijd hadden toen hij z'n sm leuker ging vinden dan z'n dochters en vrouw dat ze dondersgoed voelden dat dit niet klopte en het ook niet pikten.

Wij hebben geen andere keus dan sterker worden. En dat worden we ook. Ik geloofde drie jaar geleden ook niet dat ik in m'n eentje naar Turkije en Ibiza met meiden ging, dat ik überhaupt de snelweg op zou gaan, laat staan zelf, zonder enige hulp van wie dan ook, oke m'n mams ging mee, een auto zou kopen! Dat ik 24/7 klaar zou staan voor m'n meiden, dat ik ze werkelijk alleen heb opgevoed t laatste stukje naar volwassenheid, dat ik ze letterlijk door alle ellende heen heb gesleurd, mezelf even vergetend dat ik alles klus wat moet, dat ik soms best trots ben op mezelf, dat ik echt nog momenten heb dat ik huilend tegen de muur schop en sla en me afvraag waarom toch, maar dat ik merk dat ik stukje bij beetje weer zin krijg in alles. Dat ik steeds meer zie dat hij werkelijk alles had maar nu alles kwijt is.
M'n buurman zei het laatst zo mooi, hij dacht voor goud te gaan maar ziet niet dat ie z'n diamanten achterlaat....

2014-G.E.K. - 20-07-2018 - 16:20

Bij ons was het zeker zo dat we fijne tijden hadden, een fijn gezin waren, maar hij was altijd wel erg egocentrisch. Hij had (wij hadden) ook een eigen bedrijf wat tevens ook zijn passie was. Ik vroeg me weleens af op welke plaats wij kwamen. Ik hield hem altijd bijgepraat wat de kinderen betrof en nu hij uitgechecked heeft merk je dat het voor hem moeilijk is contact met de kinderen te behouden. Het is dat zij hem zelf bij de les houden anders was het minimaal. En dat geldt ook voor zijn vriendschappen. Ik onderhield altijd de contacten en dan vond hij mij niet sociaal. Met zijn sm heeft hij op dit moment niemand over en doet daar zielig over tegen zijn kinderen en wie het maar wil horen. Ik denk dat hij nooit geweten/begrepen heeft hoe sociaal ik wel was. Zijn sm is een labiel persoon die zichzelf nog een kind noemt (weet niet of ze het dan over haar innerlijk kind heeft) maar ze gedraagt zich als een klein kind als mijn kinderen zich roeren en dat doen ze op zijn tijd, hihi

2014 Silvia - 20-07-2018 - 15:23

Ik denk echt wel dat je daar een punt hebt, Joke. Idealiseren wij de relatie die wij hadden niet teveel waardoor we onszelf nog onnodig meer pijn doen? Goed idee om zowel de positieve als negatieve ervaringen te noteren om af te wegen of het eigenlijk allemaal wel zo mooi was zoals wij het onszelf nu inbeelden. Ik ben ervan overtuigd dat het nu veel erger aanvoelt omdat er zoveel in ons leven wegvalt. Maar als wij dat alles kunnen loslaten en beseffen dat het geluk in je leven niet van een ander af mag hangen staan we onszelf weer toe om te leven. Het is niet eerlijk tegenover jezelf en de kinderen, jouw en hun leven stil laten staan terwijl de andere gewoon verder gaat en zich nergens om bekommerd. Het is een knop in je hoofd die je om moet kunnen zetten en dat kun je inderdaad alleen maar door niet alleen maar het positieve van je gebroken relatie te zien.
Veel sterkte, ik begrijp echt hoe jij je voelt.

Aap - 20-07-2018 - 09:37

Weet je, misschien kijken we zelf wel door een roze bril naar het verleden...Alles wat we nu voorgeschoteld krijgen is beyond belief, maaaaar voelt het allemaal niet veel erger omdat de positieve dagelijkse leuke dingen er niet meer zijn om ze niet optelichten? waarom schrijf ik niet alle vervelende dingen op die voor de bom ook gebeurd zijn en kijk ik daar niet es dagelijks naar?

11-17Joke - 19-07-2018 - 21:55

Weet je, misschien kijken we zelf wel door een roze bril naar het verleden...Alles wat we nu voorgeschoteld krijgen is beyond belief, maaaaar voelt het allemaal niet veel erger omdat de positieve dagelijkse leuke dingen er niet meer zijn om ze niet optelichten? waarom schrijf ik niet alle vervelende dingen op die voor de bom ook gebeurd zijn en kijk ik daar niet es dagelijks naar?

11-17Joke - 19-07-2018 - 21:55

Bericht schrijven >

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »