Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Wat herkenbaar. Mijn zoon (24jr)heeft al ruim 2 jr geen contact met zijn vader. Zijn vader woont nu inmiddels 2jr samen met zijn collega(sm). Maar dit nog steeds niet aan zijn zoon verteld. Vader lief voelt onbegrip bij zijn zoon over de hele situatie. Zoon heeft in 2018 zijn vader telefonisch verteld hoe hij erin staat, dat zijn vader diep gezonken was en dat contact voor hem op deze manier niet goed voor hem is.Bij mijn dochter werd medegedeeld dat vader samenwoonde met collega(sm). Vader houdt zijn leven geheim verder, verteld niets. Mijn dochter (21jr)heeft kort geleden nog een gesprek gehad met haar na 1,5 jr matig contact te hebben gehad (appjes). Mijn dochter heeft hierna haar vader te kennen gegeven dat hij niet 100% er voor haar kan zijn en door zijn sm niet bij haar vader thuis kan komen omdat er altijd een vreemde in zijn huis is. Dat contact voor haar op deze manier onmogelijk is. Als antwoordt werd door hem gezegd dat hij geen keuze heeft.
Binnenkort is hij jarig. Ik denk niet dat hij felicitaties zal ontvangen van zijn kinderen.En ik, ik denk dat ik me aansluit bij de kinderen, weet niet of ik daar goed aan doe.Ik heb al 4,5 geen contact meer. Indien nodig alleen om zijn maandelijkse storting op de bank, die hij netjes voldoet.

von 2015 - 11-10-2019 - 10:56

Ook ik heb in 2014/15 een aantal gesprekken op mijn eigen initiatief gevoerd met mijn mc-er. Ik was namelijk het meest verbijsterd over het feit dat hij niet alleen afstand wilde nemen van mij, maar ook van zijn eigen kinderen. Ja, hij wilde ze wel 1x per maand, maar dan alleen als zijn sm erbij kon zijn. Maar dat wilden mijn kinderen (nog) niet. Zij wilden eerst wennen aan deze nieuwe situatie die hun vader had gecreëerd en wilde afspreken met hem alleen. Maar dat kon niet.
Ik las toen regelmatig de stukken op deze site, maar kennelijk het stukje over dat manlief zijn vrouw beschouwde als medeplichtige aan zijn intens ongelukkige leven, had ik niet goed begrepen. Althans dat ging er bij mij gewoon niet in. Zo was mijn man toch niet (geworden)?!! Helaas is het maar al te waar gebleken. Hij was tijdens onze gesprekken boos, afstandelijk en keek me vol afgrijzen aan. Bij het tweede gesprek stond hij erop dat zijn sm erbij zat. Zij voerde het hoogste woord en vertelde me dat ik een slechte opvoeder was. De kinderen werden waarschijnlijk door mij opgestookt. Ik heb stil geluisterd en wist in shock niets terug te zeggen. Spijt!!!! Door mij werd hij herinnerd aan een leven dat hij maar al te graag had willen ontvluchten. Hij sprak zijn sm totaal niet tegen, had een rare grijns op zijn gezicht. Ik zat nog midden in mijn proces en zag niet dat het onbegonnen werk was. Ik zag alleen het verdriet bij mijn kinderen Ik had dit nooit moeten doen.
Zo waar getreal om je gelijk terug te trekken en niet de zaken te willen fixen, want je kunt niets. Het heeft geen zin. Ik zat tegenover een totaal andere man, die ik niet kende. Ook met mijn kinderen liepen gesprekken uit op niets. Hij schreeuwde zelfs, wat hij nooit eerder had gedaan.
Nu met de wetenschap van toen zou ik dit nooit meer doen. Maar goed, tis gebeurd. Door ons totaal terug te trekken, hebben wij een fijn leven gekregen met soms een rimpeling als hij zich weer roert. Ik heb de mazzel dat mijn kinderen al op een leeftijd waren, dat ze zelf konden denken en aanvoelen wat goed bij hen voelden. Maar het blijft een pittig proces. En soms heb je van die momenten dat je jezelf moet toespreken om niet in een vlaag van oprechte verontwaardiging toch dat contact met hem te zoeken. Het heeft namelijk totaal geen zin. Rustig je eigen leven leiden is de beste remedie.

Beau 2014 - 10-10-2019 - 00:16

Beau, soms is het zelfs beter dat de kinderen geen contact hebben met de MLC ouder. Klopt dat een kind zowel een vader en moeder in het leven hoort te hebben maar als één van de ouders niet meer zodanig functioneert is het vaak een ander verhaal. Ik merk aan mijn zoon dat het hem alleen maar rust heeft gebracht dat zijn vader volledig uit zijn leven is verdwenen. Een ouder die niet meer te vertrouwen is, alleen nog maar liegt en bedriegt en zichzelf op de eerste plaats stelt i.p.v. zijn/ haar kind brengt alleen maar zware teleurstellingen met als gevolg veel verdriet met zich mee. Niet alleen ik maar ook mijn zoon heeft zijn vader absurd veel kansen gegeven die hij keer op keer verknoeide en daardoor is mijn zoon nu volledig klaar met hem. Ik val hem niet lastig met de opmerking dat het nog steeds zijn vader is en laat hem in zijn waarde. De titel vader of moeder krijg/ heb je niet zomaar, die moet je echt wel verdienen. Diep vanbinnen zal het heus nog wel pijn doen maar ik merk toch dat hij beter af is zo zonder zijn vader. Ook wordt onze band weer terug hechter en kunnen we samen weer stilaan van de kleine dingetjes in ons leven genieten. Dus ja, een ouder die zich niet meer als een ouder gedraagt heeft totaal geen toegevoegde waarde meer in het leven van een kind en in zo’n geval is het soms beter dat die gewoon uit dat leven verdwijnt..

dec 2013 Aapje - 09-10-2019 - 20:49


Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »