Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

@angela mag ik vragen waarom je geen baan hebt?
Het kan natuurlijk zijn dat je om een of andere reden niet kunt werken.
Ik had ook geen baan buitenshuis, maar heb na 3 nmaanden toch een baan gezocht, omdat ik wist dat er niemand anders voor mij zou zorgen dan ik zelf, hoe zwaar het ook was. Wellicht dat er dan met een stukje overwaarde meer mogelijk is in de toekomst.

2018 Aaltje

aaltje - 16-02-2019 - 19:39

@ Silvia, op jou vraag of de hypotheek nog hoog was. Het antwoord is nee, maar ik kan zinder baan hem niet uitkopen. Het huis bestaat uit 1/3 hypotheek, 1/3 overwaarde mlcer en 1/3 overwaarde voor mij

Aug 2014 Angela - 16-02-2019 - 18:20

@get-real: ik heb mijn naam veranderd. Het is een nep-naam, dus ik kan elke naam die ik maar wil aannemen :). Ik was dus even Sanne en nu Daphne.

Het is fijn om jullie reacties te lezen. Voel me daardoor wat minder alleen en ik zie bepaalde dingen die voor mij goed zijn om me te realiseren. Namelijk dat deze persoon niet meer 'de oude' zal worden. Jullie geven aan dat er een persoonlijkheidsverandering heeft plaatsgevonden. Dat is heel erg goed dat ik dat lees.

En ook dat het verlangen heel herkenbaar is, is goed om te lezen.
Gevoelsmatig WIL ik dit inderdaad helemaal niet meemaken en de oude situatie gewoon terug hebben.

Maar tegelijkertijd KAN ik echt niet meer met hem samen zijn. Het is allemaal namelijk zo veel en veel te ver over al mijn grenzen gegaan.

Ik moet wel even diep nadenken (naar aanleiding van jouw opmerking get-real) of ik mijn gevoel van eigenwaarde afhankelijk van hem heb gemaakt. Ik weet wel dat ik een zekere (basis) veiligheid bij hem gezocht, want ik wilde 'beschermd' zijn in de wereld. Niet alleen de wereld tegemoet treden.

En nu dit is gebeurd, ben ik wel bang om alleen verder te moeten gaan. Ik denk ook altijd alleen te zullen blijven en niet zulke goede dingen te krijgen als die ik had toen hij nog leuk en aardig was. Maar het is allemaal nogal vers, dus hopelijk gaat dat gevoel nog verdwijnen.
(Eind vorig jaar ben ik belogen en bedrogen en begin januari 2019 heb ik de knoop doorgehakt niet door te willen gaan. Nadat ik allemaal feiten had ontdekt. Het lullige was overigens ook nog dat ik het was die de relatie stopte, terwijl hij maandenlang riep hoe slecht de relatie was en hoe slecht ik voor hem was...)

Ik denk heel veel na over wat hij heeft gedaan en hoe hij dat zomaar heeft kunnen doen. Als ik hem daarnaar vraag, krijg ik vaak voor mij schokkende antwoorden. Antwoorden die ervan getuigen dat er geen sprake was van moreel besef of empathie richting mij. Volstrekt ongevoelig zijn eigen gang gaan en doen wat hij wilde. En ook glashard liegen. Het waren 'horrorscenario's' van mij als ik hem voorzichtig confronteerde met dat hij niet eerlijk was en met vermoedens van vreemdgaan. Meneer werd echt vaak woedend als ik zoiets 'durfde' te zeggen. Ik was 'gek'. Hoe kan iemand zo doen? werkelijk ongelooflijk.

Ik heb er aardig wat over gelezen inmiddels en er worden wat verklaringen gegeven: biologie/ hormonen (de verliefdheid maakt ze onempathisch ofzo), te vast gezeten in rollen die niet 'passen', mogelijk wat onderliggende narcistische persoonlijkheidsproblematiek.

Maar dat moge allemaal zo zijn: ik vind het ZOOOOO ontzettend raar. Ook ik ben bijvoorbeeld weleens verliefd geweest, maar was dan niet onempathisch hoor: ik deed daar niks mee, omdat ik mijn liefje geen pijn wilde doen. En ik ken best wel veel mensen die vastzitten in 'rollen' en die gaan niet zo doen. Dus misschien is het dan toch onderliggende persoonlijkheidsproblematiek bij die mensen? Ook dat vind ik dan weer een beetje raar. Want hoezo komt dat dan opeens naar buiten?

Het is vast een combinatie van factoren. Maar het is zo ontzettend raar allemaal. Het is echt bizar!

2018 Daphne - 16-02-2019 - 15:55

Sanne, wat is lichaamswerk?

Cherry 2017 - 16-02-2019 - 14:23

Omdat we een goede relatie hadden. Ik ben inmiddels wel zo ver dat ik wel inzie dat dat alleen lukt als hij zijn eigen issues oplost, want op dit moment is hij gewoon niet in staat een gelijkwaardige partner te zijn.

Ik vraag me soms af of dit wel echt een mlc is. Veel dingen herken ik maar andere niet. Onvrede ten opzichte van onze relatie bijvoorbeeld heeft hij nooit echt geuit. Tenminste niet in die mate dat ik vond dat het er op leek dat hij dat niet meer zag zitten. Integendeel we hadden een actieve kinderwens. Euforie met betrekking tot zijn nieuwe leven zie ik ook niet. Ik zie alleen maar iemand die echt niet weet hoe het nu moet en waar naartoe. Misschien is dat ook wel meer kenmerkend voor boemerangs of touch en gotypes, ik weet het niet. Ik herken wel het complete breken met oude hobby’s bijvoorbeeld of het gevoel hebben dit te moeten doen. In mijn geval noemde hij het zijn buik gevoel, maar goed het zal wel op het zelfde neer komen.

Wat hij voor mij moest oplossen: ik denk eigenlijk niets. Wat wel zo is, is dat ik onvoldoende mijn grenzen gesteld heb.

2018 R - 16-02-2019 - 14:21


Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »