Bericht schrijven >

« vorige 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 volgende »

@Billie

Goeiemorgen.
Mijn tekenwerk staat even stil, lang verhaal, ben druk met mijn huisje, mijn plek, mijn 2e warme jas.
Daarin wel een mooie "werkplek" gecreëerd waar ik straks heerlijk kan gaan oefenen om vervolgens toch als dierenportret artieste door te gaan!
Dusss, we gaan nog steeds vooruit😉

2010 gewoon ik - 21-06-2020 - 10:36

Oja, dat ik mens ben en de mens mag zijn die ik ben. Iemand die haar eigen fouten die ze maakt aan haarzelf kan vergeven. Deze niet meer als bagage meesleurt en daarmee en daardoor het vermogen heeft om andere hun misstappen te kunnen vergeven.

Let wel vergeven, niét vergeten.
Vergeten zou betekenen dat ik niets geleerd zou hebben tijdens deze niets ontziende tijd. Dit maakt dat ik het vermogen heb gekregen om mijzelf en mijn reacties tov míjn medemens bij kan sturen indien ik dat nodig vind .

Eindelijk rust 2011 - 21-06-2020 - 10:13

Hallo Billie,

Goede vraagstelling waarop ik zonder in details te treden best antwoord op wíl geven.

Ik ben altijd een persoontje geweest die precies wist wat ze wilde en wat ze definitief niet wilde.
Wat dat betreft is er niét veel veranderd.
Alleen is het persoontje nu een vrouw geworden die nog steeds precies weet wat ze wil en niet wil en is deze vrouw nu in staat om zich in een grijs gebied te begeven zonder dat ze haar eigen behoeften en datgene waar ze voor staat aan de kant zet, verliest of nog erger kwijtraakt.

Dit gegeven werd in míjn huwelijk ondergesneeuwd omdat ik mij teveel wilde aanpassen aan de ándere zijde.
Ik wilde in die familie passen. Ik had onbewust al aangevoeld hoe hun opvattingen over hun medemens waren en dat deze niet paste bij de mijne en míjn opvoeding. Ik moest dus míjn stinkende best doen om er bij te horen.
Zonder al te groot succes overigens omdat deze familie alleen hun eigen "bloed" geaccepteerde.
Alleen míjn allerliefste schoonmoeder had deze instelling/opvatting niet. Zij heeft tot aan haar overlijden haar hand boven míjn hoofd gehouden omdat zij zag dat onze liefde the real thing was.
Na haar overlijden heeft zijn familie heel langzaam de overhand genomen over de persoonlijkheid van míjn ex.

Door of beter gezegd dankzij de wijze van opvoeding, opvattingen, tradities en het traumatische verleden van hun vader werd dit voor hun op een gegeven moment een makkie. Mijn destijdse schoonfamilie werd dus de sm waar ik tegen op moest gaan boksen. Een onmogelijke opgave door hun zienswijze en het feit dat ze mijn ex en elkaar zo gehersenspoeld hadden dat alles waar hij voor stond kwijt is geraakt.


Een schoonfamilie dus met heel andere culturele achtergrond, andere opvattingen met tradities die niet meer in de hedendaagse maatschappij passen en een met een heel laag EQ en daardoor een heel laag zelfbeeld.
Hier komt dus het geen NEE kunnen zeggen boven water. Binnen deze familie mocht men geen NEE verkopen. Tel daarbij míjn opvoeding en het feit dat ik nooit heb hoeven op te komen voor mijn rechten op dan heb je de uitkomst van míjn struikelblok.

Het NEE kunnen zeggen zonder de nodige "ja maar's" heeft mij de nodige tijd gekost.

Het feit dat ik destijds met instemming van míjn ouders met íemand uit een andere cultuur ben getrouwd is het bewijs dat ik opgevoed ben door ouders met een open mind. Ouders die hun tijd ver vooruit waren. Die ondanks hun open mind mij hebben geleerd dat ik nooit mijn
zelfrespect mocht verliezen. Dus op bepaalde gebieden waren er echt wel absolute NO GO's van toepassing.
Door deze openheid en het feit dat ik hun enige dochter ben heb ik het eigenlijk ook nooit nodig gehad om te moeten vechten voor mijn rechten. Ik had niemand waar ik ruzie mee kon maken.

2de mega grote struikelblok was dat ik een gevoelsmens ben. Iemand die reageert en leeft volgens haar gevoelswereld. Dit gegeven maakte míjn leven heel gecompliceerd. Verdomd beangstigend was dit gegeven. Je weet precies wat je wilt of niet wilt en je kunt het niet met woorden uitleggen of samen vatten
Het werkt heel verwarrend, je weet wat je wilt en niet wilt maar je kent je eigen gevoelens niet goed genoeg om ze te onderscheiden , benoemen en beschrijven.
Een héle lange weg vol met hobbels (angsten).

Dankzij mensen díe in mij zijn blijven geloven is het mij gelukt om mijn proces met goed gevolg te doorlopen en af te ronden.

Ook het feit dat ik altijd dicht bij mijzelf te blijven staan heeft ervoor gezorg dat ik geen spijt kan hebben.
Ik heb mijn normen en waarden niet overschreden dankzij het feit dat mijn ouders mij geleerd hebben én laten inzien dat ik nooit en te nimmer míjn zelfrespect
mag verliezen.

Daar bovenop heb ik over mijzelf geleerd
Dat ik een ochtend mens ben.
Dat ik wars ben voor elke vorm van luxe vooral overdreven luxe.
Dat ik heel goed kan leven zonder luxe.
Dat ik dus een heel alternatief persoon ben.
Dat ik wel de basis behoefte die nodig zijn voor de mensheid heel belangrijk vind.
Dat een veilig gevoel boven alles staat.
Dat ik nu precies via míjn gevoel kan zien wie er voor mij staat en dat het míjn keuze is of ik mijn energie wil steken in die persoon door te reageren of juist niet.

Zoals ik al schreef een lange intense weg maar de moeite waard. Het heeft míjn innerlijke ik verrijkt en sterker gemaakt.

Eindelijk rust 2011 - 21-06-2020 - 09:14


Bericht schrijven >

« vorige 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 volgende »