Bericht schrijven >

« vorige 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 volgende »

@get- real, heb een vraag: hoe herken je een MLC man als je aan het daten bent? Sommigen kunnen zich heel goed voordoen en als ze liegen, wat kunnen dan signalen zijn? In je boek stip je het een klein beetje aan. Maar ik ben wel benieuwd naar meer tips (en mogelijk anderen ook). Deze vraag stel ik niet voor mezelf (want ik ga voorlopig niet daten), maar voor single vriendinnen. Ik ken inmiddels wel een paar verhalen waarbij zij er naar een paar maanden achter komen dat die man niet zo ok is als die lijkt...maar zijn dan wel reeds een paar maanden onderweg.

2019 Daphne - 12-03-2019 - 16:23

Deze reactie is geplaatst:
Een jaar geleden zat ik diep in de modder. Door griep 4 weken geveld (en bang m’n baan erdoor te verliezen), en verzocht alsnog niet aanwezig te zijn op het 60-jarig huwelijksfeest van mijn ex-schoonouders. Mijn ex had dit zo geregisserd, naar later bleek omdat zijn SM druk op hem uitoefende. Tegen mij heeft ze later gezegd “dat moet je niet willen, contsact houden met je ex-schoonouders”. Op zich begrijp ik het standpunt dat als je relatie stuk gaat, dat ook die overige banden stoppen. Maar in ons geval (en in veel van de MLC gevallen op deze site) is er geen sprake van een normale breuk. Soms na jaren goed huwelijk, soms zonder voorteken. In ons geval was het het laatst denkbare scenario. Na 27 jaar samenzijn waarin er geen grote problemen waren en we zo veel gemeenschappelijk hadden: bezeten van bergen, bezeten van onze dochter, en beiden heel individualistisch: hij had zijn fietsclub en ik ging heel stoer in m’n uppie naar Nepal voor 9 1/2 week. Daarna zouden we weer heel erg samen zijn, naar Noorwegen gaan om te langlaufen, ook iets waar we wild van waren. Nee, geen haperend huwelijk... Toen ik terugkwam uit Nepal bleek m’n ex een andere vrouw te hebben. Had zelfs in m’n bed geslapen. Het was en is krankjorem. En mijn schoonfamilie vond dat denk ik ook. Maar, gelijk ervaringen die ik op deze site lees. Het bloed kruipt soms waar het niet gaan kan. Men past zich aan. Dus toen mijn ex mijn ex-schoonouders vertelde dat het beter was dat ik niet op hun feest kwam, namen ze dat toch maar over. Het heeft me zooo diep geraakt. Ik was echt gevloerd. Ondanks de griep ben ik in die koude februari-weken vorig jaar naar mijn ex gefietst. Gezegd dat dit niet waar kon zijn. Uiteindelijk heeft hij actie genomen. Zijn ouders gebeld in mijn bijzijn en genoemd dat hij fouten maakte.
Ik ben uiteindelijk niet op dat feest geweest, maar waardeerde het enorm dat m’n ex actie ondernam. Hij is een MLV volgens het boekje (van get-real), maar er zat uiteindelijk nog een greintje correctheid. Hij heeft zich als een puber gedragen, maar soms ook als een heer. Het maakt het voor mij allemaal makkelijker. Een strik erom en afsluiten. Iets minder “hard feelings” en iets meer berusting dat dit zijn weg was. Ook met de schoonfamilie ben ik verzoend. Ze zijn erg attent naar mij. En tegelijk merk ik dat ik ook daar een strik om wil doen. Mijn MLC werd volgrnd mij een MLC door zijn opvoeding. En het is aan hen of ze willen leren van wat er gebeurde. Ik zou elke nacht wakker liggen van het verlaten van mijn gezin. Maar als mijn MLC dit de beste weg vindt, dan moet hij die lopen. Het is allemaal niet hoe ik het leven zie: als plek om te. Leren, om excuses aan te bieden als dat moet, zorgvuldig met anderen omgaan, confronteren als het moet.
Ik heb erg van mijn gezinngenoten en vond mijn man een heerlijk goedgemutste energieke en aimabel mens. Maar hem echt kennen, blijkt nu, heb ik niet. Hij hield een facade op, ik denk van kinds-af aan. Dat neem ik hem niet kwalijk, dat was toen wellicht de beste keuze. Anno nu vind ik het een wat kleinmoedige keuze. Er is zoveel voorhande aan steun om issues aan te pakken. Had moediger geweest en had gekozen voor je gezin.
Zijn keuze was een andere, een ander. Hij heeft het al met al toch nog netjes met me afgehand. We hebben samen het huis na 30 jaar historie verkocht aan een gezin dat helemaal blij ermee is. Dit is het leven en ik kan ermee leven. Het goede behoud ik. Herinneringen aan onze mooie tochten, te voet, fiets en op langlaufski-s. Het platte laat ik bij hem. 3x andere vrouwen (voor zover ik weet dan ;) ), mij alsnog niet willen verwelkomen op een feest, het liegen, de harde opstelling vaak. Het was ongekend bot, naar en koud. Maar ik heb het overleefd en neem het goede mee. Over een maand in een nieuw huis en verrast over mijn herrijzen uit de modder, het behoud van m’n baan ondanks vele onproductieve maanden, het herstel van vriendschappen (na fikse deuken door de MLC-ellende). Ik voel me sterker dan ooit. En soms (dat hoort erbij, zie alle getuigeneissen) languit en naar. Schoonfamilie vind ik echt een onderwerp, vandaar dat ik reageer. Ik kon het niet zomaar parkeren, na al die jaren. En zij ook niet. Het voelt nu voor mij natuurlijker om het te downscalen. Wederom met behoud van het goede! Tot zover mijn “dagelijkse ding”. :)

2016 Sint - 11-03-2019 - 09:41

Beste Aapje,
Ik reageer even hier omdat het om een of andere reden niet lukt op de lees en reageer pagina.
Ik herken zoveel in jouw verhaal, ook ik was een koningin in valse verzoeningen, meer dan 5 jaar lang.
Ook ik dacht dat het bij ons anders was, onze liefde was zo sterk.
Als ik het eigenlijk niet meer volhield ging ik toch door want nu zou hij vast binnenkort echt wakker worden.
Uiteindelijk werd ik een wrak, er bleef niets meer van me over.
Jarenlang dacht ik dat ik het wel vol zou houden, ik was zo'n sterke vrouw.
Ik herken dat bij jou ook, het is vooral angst om los te laten.
Mijn luxe leventje, alles waar ik aan gewend was zou ik kwijt raken.
Hoe moest ik het in vredesnaam redden alleen ?
Ik ben nu een aantal jaren verder en wat heb ik het zwaar gehad maar wat ben ik ook super trots op mezelf.
Na het volledig verbreken van het contact met mijn ex ben ik stukje bij beetje uit mijn hele diepe put geklommen.
Ik heb een baan gezocht en ben een studie lieve coaching gaan doen.
Ik heb keihard aan mezelf gewerkt, was soms best heel zwaar maar heb wel mezelf weer terug gevonden en voel me sterker dan ooit.
Mijn luxe leventje ben ik kwijt maar wat heb ik er veel voor terug gekregen.
Mijn trots, mijn zelfvertrouwen, geweldige vrienden en nog zoveel meer.
Ik heb weer energie en ga naast mijn baan ook weer een nieuwe studie doen.
Ik heb de verantwoording voor mijn leven en mijn geluk zelf in de hand genomen en ga die nooit meer in iemands anders zijn handen leggen.
Ja, die mc periode was een hel maar het heeft me uiteindelijk wel veel geleerd en ik sta een stuk sterker in het leven nu.
Aapje, ik wens je veel succes. Overwin je angsten en zorg dat je weer trots op jezelf kan zijn.
Liefs Elles

Elles - 11-03-2019 - 01:56

Innie, hoe is het nu met je?
Ik lees je nergens meer.
Als je wilt reageer dan op Lees&reageer
de dagelijkse dingen
Madelief 2012/2017

Madelief - 09-03-2019 - 21:09

@get real, fijne vakantie, iemand die zo’n mooie site in de lucht houdt en daarmee zoveel mensen helpt, heeft ook wel vakantie verdiend!

San juli 2018 - 07-03-2019 - 13:47


Bericht schrijven >

« vorige 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 volgende »