Bericht schrijven >

« vorige 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 volgende »

Beste reddeloos, ik voel je pijn en hoor je noodkreet. Wat een hel, waarin je de laatste jaren hebt geleefd. Iedereen hier weet wat je doormaakt.
Het beste advies wat ik je kan geven is: focus op jezelf en probeer hem los te laten. Je bent hem kwijt en hebt geen enkele invloed op hem.
Eigenlijk maakt het niet eens zoveel uit wat hij heeft, een midlifecrisis of een andere gekte. Het belangrijkste is dat hij jou respectloos behandelt, je aan het lijntje houdt en .... dat jij dat toelaat. Probeer daarmee te stoppen. Stel jezelf kleine doelen om dat te doorbreken. Zoek geen contact met hem en antwoord alleen als het echt nodig is. Kom je toch in de verleiding, vraag jezelf dan af hoe je je zal voelen als hij je wéér een zeurkous noemt, en hoe je je voelt als je de verleiding weerstaat en je in plaats daarvan iets leuks voor jezelf doet. Je zult merken dat het dan héél langzaam steeds een beetje beter wordt.
Breek ook niet heel je verleden af: toen was het goed. Koester dat. Nu zijn het andere tijden, probeer je nieuwe realiteit te accepteren , rouw, zoek hulp. Maar niet bij hem.
Ik wens je veel sterkte. Je kunt het. Het wordt beter.

Lila - 09-03-2020 - 23:54

ook vraag ik mij af gaat mijn midlife crises ooit de pijn voelen en er wat aandoen.Soms denk ik hij is te sterk en zal altijd blijven vechten om door te gaan ipv pijn durven gaan voelen en naar zichzelf kijken.
En wat jullie ook zeggen naar de enderedame zo begripvol geduldig en aardig en smeken en thuis totaal 0 niet aardig niets praten niets.

Soms heb ik gevoel dat mijn leven 1 grote leugen geweest is en dat doet me zoveel pijn.

reddeloos - 09-03-2020 - 14:38

Hallo allemaal ik lees al een tijd mee op dit forum maar wil graag mijn eigen verhaal hier eens doen en heb vaak het gevoel dat ik gek aan het worden ben.

Mijn man de beste die je maar kon wensen (rare jeugd in een niet liefdevol groot gezin gehad) maar goed wij hadden een heel goed huwelijk war iedereen jaloers op was.24 jaar.
Tot op een dag onze zoon erachter komt in 2016 nadat we net terug waren van een soort vakantie om met vrienden zijn 50 ste verjaardag te vieren. Dat papa vreemdgaat.
Ik zat totaal perplex naar lucht te happen. Wel was hij sinds overlijden van de hond anders en ongeduldig en veel weg en vergeet achtig maar niet echt anders .
Na confrontatie zegt hij o is pas 6 weken en ik heb haar nooit aangeraakt dan blijkt al half jaar aan de gang te zijn met 2 zakenrijsjes naar een oostblokland erbij waarvan hij eerst ontkent dat zij *oer zoals wij haar noemen erbij was.
Oke het was gestopt volgens hem. En na veel gesmeek proberen door te gaan.
Dan 6 maanden later heb ik weer zo'n rot gevoel en ondanks dat ik na operatie niet mocht autorijden ging ik eens bij zijn vriendin in de straat langs en ja hoor mijn man zijn auto stond er. Toen hij naar buiten kwam dacht ik echt dat ik dood ging want vertelde me dat *oer zwanger was volgens hem eerst niet van hem maar ja ntuurlijk wel.
Als ik achteraf hoor van *oer wat hij daar allemaal verteld heeft kan ik nog huilen om alles.
Afijn de dame heef het kind weg laten halen en band was weer verbroken volgens mijn man. Aantal weken later kreeg ik weer een rotgevoel en vroeg het op de man af maar ik was gek en haalde allemaal onzin in mijn hoofd. Echt je gaat zo aan jezelf twijfelen.
En ja hoor weer contact. We zijn met ons gezin op vakantie gegaan in januari 2017 en achteraf een hel elke ochtend ging hij sporten zogenaamd om de dame te bellen echt je gaat kapot. Afijn in maart 2017 gaf hij aan om maar even op de boot te gaan wonen dan kreeg hij rust want ik zeurde steeds zo.echt dit was alleen omdat ik antwoorden wilde en probeerde om een gesprek te krijgen wat eerlijk was. ( ik vermoede midlife crisis wel maar wist niet zeker) wij hielden wel contact en na maand of 4 kwam hij weer this en nog steeds contact met de dame ( *oer in kwestie van 25 jaar jonger en een zielig verleden uiteraard en totaal niet zoals wij zijn wij zijn boergondiers zij is vegan enz enz heeft in de avond een dikke blow nodig voor slapen enz.) maar goed man lief moest iedere avond langs.
Dan eind december dat jaar komt hij met het is nu over ik ben klaar met haar we moeten opnieuw proberen maar nergens over willen praten dat kan toch niet ik ontplofte toen al omdat ik bijna niemand had ingelicht 1 vriendin in buitenland en 1 kennis hier.
Maar goed hij zat nog niet een sms te sturen naar mij dat hij me nooit meer zou verraden of begon weer met de dame te sms en te vertellen blijkt achteraf dat hij zo'n slecht leven heeft gehad en dat ik werkend al 20 jaar zoveel geld nodig had en hij deed zo zijn best om toekomst te regelen met stabiliteit want had hij zo nodig.
Naar mijn weten hebben wij altijd een stabiel gezin gehad maar goed ik ben toch gek.
Afijn contact met de dame stopt paar maanden en hij deed best wel zijn best alleen zodra ik er naar vroeg zei hij o begin je weer ik ben haar allang vergeten dat was niets en ik hou niet van haar.
Terwijl ik andere dingen door hem heb hooren zeggen tegen haar die helaas in mijn hoofd gegrift staan en waar ik zo niet mee om kan gaan.
Dan is het eind 2018en steeds begin ik weer te zeuren (zijn worden )gaat het wel zit er iets dwars enz maar ik ben gek enz enz ik kon ook aan de telefoon rekeningen niets zien.
Maar dan december 2018-2019 gaan we met gezin weer heerlijk op vakantie ik ben leef nog steeds ergens in angst en praten nog steeds niet over al het afschuwelijk wat er gebeurt is in de jaren komt nog wel.
Maar bij thuis komst op de tel rekening zie ik 2 sms naar een raar nummer en terwijl ik het bel slaat weer de grond onder mijn voeten vandaan want jahoor de dame in kwestie moest gelukkig nieuwjaar gewenst worden en waarschijnlijk het nodige ik hou van je enz.
Echt hoe ver kan ik nog zakken.Ik stuur hem huis uit en hij gaat naar hotel. We houden nog contact en ja hoor de smoezen kwamen hij was aan afbouwen er was niets ens zenz Hij begrijpt niet dat elke dag dat liegen daar ga je aan kapot en alweet ik dat hij liegt gewoon doorgaan of zeggen jij kan de waarheid niet aan ik heb zovaak op de grond liggen huilen van ellende maar de man waar ik zo gelukkig mee was dit kan toch niet zomaar.
Na weer een periode wvan ergens anders wonen is hij zoals hij gezegd had gestopt met de dame (hij noemde haar zelf een trigger ) en weer gezellig op vakantie geweest een maand was redeijk leuk maar echt praten dat natuurlijk nog steeds niet alleen op oud en nieuw waar mensen bij staat zweren dat hij mij nooit meer pijn doet.

En afgelopen januari ja hoor ik voelde het al weer gewoon wweer aan het bellen en opzoeken van de dame.
Ik heb hem alles over midlife crisis voorgelezen en ja er zaten wel wat punten in en hij vond ook dat hij aan zich zelf moest werken. Zelfs afspraak bij Psycholoog gemaakt die weer afgebeld werd natuurlijk eerst ging hij zelf oplossen. Maar wilde zijn gezin niet kwijt en hield zo van ons. Als wij maar gelukkig zijn dat hoefde hij niet te zijn.
Tot op een dag dat ik zo boos was en mijn woede niet onder controle kon houden van al die jaren leugens en vernederingen over wat hij allemaal vertelde aan de *oer. Hij wonde in hotels zat al heletijd gewoon thuis enz ales wat slecht is over zijn gezin ( dit doet zoveel pijn) maar goed ik heb hem een klap gegeven ik kon niet meer en eigenlijk verwacht je dat degene die je alles is je dan beetpakt een kus geeft en praat nee hoor hij werd nog bozen deed zijn trouwring af pakte en tasje met kleren en vertrok.
Wat moe ik nou
Het ergste hij laat de dame ( het kind ze is 25 jaar jonger)elke avond langs hem komen
en zitten uren te praten. En het praten met mij dan al die jaren.

Ik heb er zoveel verdriet van en voor mijn gevoel zak alleen ik steeds verder ik sluit me af en weet het gewoon niet meer.
En meneer die heeft zijn vriendin zoveel mooie verhalen verteld en gesmeekt dat ze het beste is en dat hij zorgt voor een toekomst dat ze nooit hoeft te werken enz.

Echt ik ben op wat moet ik nou.
Ik wil gewoon weten is dit en midlife crise en ik wil gillen over alles tegen hem en ik den kdat ik dn pas de afstand kan nemen om los te laten.
Maar krijg er geen kans voor.Ik heb hem nu 3 weken niet meer gehoord.
Zijn zaken bespraken we altijd en nu bepraat hij dit met een kind van 29 te erg toch.
( overigens ze maken naar mijn weten geen echte uitstapjes of zo)

Help

reddeloos - 09-03-2020 - 14:03


Bericht schrijven >

« vorige 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 volgende »