Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Als toevoeging voor degenen die niet begrijpen dat ik hier zo fel op reageer.
Ik heb veel in mijn leven meegemaakt, zelfs al vanaf ik kind was en weet dat er dingen zijn die je een “dader” echt niet hoeft te vergeven en zeer zeker niet dankbaar voor moet zijn..
Niemand heeft het recht om een ander gruwelijke dingen aan te doen en welke “ background” ze ook mogen hebben, niets maar dan ook werkelijk niets kan hun daden vergoelijken.
Een nare jeugd, trauma's opgelopen in die jeugd of whatever..niets van dit alles kan rechtvaardigen dat je anderen kwaad gaat berokkenen of diezelfde pijn wil laten doorstaan.
Iedereen heeft namelijk keuzes in zijn leven en je bent uiteindelijk nog steeds zelf verantwoordelijk wat je hiermee doet..

dec 2013 Aapje - 18-10-2020 - 12:17

Ieder zijn weg Aapje. Je hebt een heel andere weg gekozen als ik.
De weg van afstoten en aantrekken.
Ik de weg van los laten in liefde.
Ieder zijn weg met de daarbij behorende eigen verantwoordelijkheden voor het hele gebeuren, kansen, verliezen en toekomst perspectieven.
In míjn situatie zijn er na de scheiding geen harde woorden meer gevallen.
Geen kansen meer om elkaar te kwetsen en daardoor de gruwel nog erger te maken of zelfs onherstelbaar, door de afstand die wij beide van elkaar genomen hebben. Er zijn kansen geweest om nader tot elkaar tot komen als ouder. Hij maar ook ik waren daar absoluut niet klaar voor. Ook hier neem ik mijn verantwoordelijkheid voor.
Ik heb van míjn fouten geleerd. Het heeft mij sterker gemaakt.
Heb mijzelf en hem kunnen vergeven.
Of het ooit nog goed komt niet ter zake.
Wat wel terzake is dat míjn kinderen niet meer geleden hebben dan nodig.

Eindelijk rust 2011 - 18-10-2020 - 12:16

Hier zou ik toch graag op willen reageren al zal me dit waarschijnlijk wel kwalijk genomen worden..
Het lijkt nu net of we onze ex-partners zelfs dankbaar moeten zijn voor alle rotstreken die ze hebben uitgehaald en alle ellende die ze hun eigen kinderen hebben aangedaan.. dit gaat mij toch echter meer dan een brug te ver.
Laat mijn ex-man dan geen mlc hebben.. iedereen die hier “begrijpend” heeft gelezen heeft meermaals mijn sterke twijfels hierover kunnen lezen.
Buitenom dat was het alles behalve een normale scheiding met een man die zich alles behalve normaal gedroeg.. iemand die dit aan durft te vechten heeft ze zelf niet allemaal op een rijtje..
Die verhalen over balans e.d. , daar kan ik nog in meegaan maar dat iemand die zich zo respectloos tegenover zijn eigen gezin gedraagt en ze daarna op zo’n uiterst gevoelloze manier letterlijk dumpt.. moeten ze daar dan ook nog een grote pluim voor krijgen?
Ik ben in het begin heel erg in het verhaal van mijn ex meegegaan, bracht enorm veel begrip voor hem op en was zelfs bereid hem het onvergeeflijkst te vergeven.
Zijn dank hiervoor naar mij toe.. nog meer leugens en bedrog en uiteindelijk nog veel meer respectloos gedrag naar mij en onze zoon toe.
Als laatste na al die jaren samen krijg je dan ook nog eens te horen dat hij nooit van mij en zijn zoon gehouden heeft.. dat had hij nooit geleerd.. een flinke natrap na..
Hij wilde alleen nog maar feesten, zuipen en zieke sex met zijn sm hebben want daar leende zij zich wel voor.. hij omschreef haar letterlijk als zijn volgende prooi..
En dit soort man zou dan gegroeid zijn.. en ik en mijn zoon moeten daar dan nog dankbaar voor zijn ook?! Sorry maar het moet echt niet gekker worden..
Alleen iemand die zich niet in kan leven in al de ellende die een ander heeft moeten
doorstaan of zelf de onmenselijke behandelingen niet heeft meegemaakt kan zich hier zo over uiten..
Ik klink misschien heel wrokkig en verzuurd maar dat ben ik helemaal niet, ondanks de pijn er nog steeds zit heb ik tegenover mijn ex totaal geen gevoelens meer.. ook geen haatgevoelens..
Maar om hem nu uiteindelijk ook nog dankbaar en “ real happy” te zijn om alles wat hij mij en mijn zoon heeft aangedaan.. nee.. dan kun je alle zieke geesten op de wereld wel lof geven en dankbaar zijn.. waar ga je dan naartoe?
Eigenlijk blij moeten zijn dat zo’n ziek, egoďstisch en naar persoon nu uit ons leven is.. ja.. daar kan ik me volledig in vinden en is waarschijnlijk dan ook het enigste waar ik hem echt dankbaar voor moet zijn..
Ik zal heus nu wel weer het weerwoord krijgen dat ik de diepe kern van de boodschap niet begrijp maar voor mij is er nog maar één boodschap op dit moment..
Niemand maar dan ook niemand zal ooit nog het recht krijgen mij ooit nog zo te gaan behandelen..

dec 2013 Aapje - 18-10-2020 - 11:53


Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »