Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Ik las de postings over de hoop op een lock-down en dat de trigger zou zijn voor de MLC partners om uiteindelijk toch tot bezinning te komen..
Enigszins een hele begrijpelijke gedachte die tot een jaar geleden waarschijnlijk ook door mijn hoofd zou dwalen en waar ik dan net zo waarschijnlijk ook nog dat beetje hoop uit zou putten. Maar net zoals wij dat niet gedaan hebben, heeft ook het Corona virus hen niet ziek gemaakt en zolang de mlc’ers de ware bron van hun innerlijke onvrede niet aanpakken zal er echter niets veranderen.
Stel dat je mlc (ex)partner nu weer op hangende pootjes voor je deur zou staan puur omdat hij/zIj een opgesloten gevoel bij de sm heeft, denk je dan echt dat hij/zIj ontwaakt
is? Hoelang denken jullie dat het zou duren tot ditzelfde gevoel ook weer op zal komen borrelen als ze enkel om deze reden terug komen?
Ik ben er inmiddels door al mijn ervaringen heel stellig van overtuigd dat er geen enkele reële kans op ontwaken is zolang de mlc’er niet in staat is heel diep vanbinnen naar zichzelf te kijken. Alleen dan zouden ze begrijpen wat er zich daadwerkelijk diep vanbinnen in hen afspeelt maar zelfs dan nog moeten ze de nodige kracht/lef kunnen ontwikkelen om de strijd tegen de eigen demonen durven aan te gaan. Dit is een uiterst zwaar proces waar de meesten vanuit angst of gebrek aan wilskracht niet eens aan toe zullen komen.. vandaar volgens mijn mening ook de bittere weinige kansrijke verzoeningen en succesverhalen.
Net zoals velen hier heb ik het vooral nu tijdens deze crisistijd ook best moeilijk en mis ik de man die mijn ex ooit was misschien wel meer dan ooit. Maar.. ik besef inmiddels ook meer dan ooit dat ik dit gevoel zo snel mogelijk moet trachten los te laten omdat die man waar ik al die jaren zo verschrikkelijk veel van gehouden heb er gewoonweg niet meer langer is. Natuurlijk doet dit ook bij mij van tijd tot tijd nog enorm veel pijn maar door dit stilaan voor mezelf leren te accepteren ontwikkel ik bij mezelf steeds meer kracht om verder te gaan en hier uiteindelijk uit te kunnen komen en dat gun ik iedereen hier.
Veel sterkte allemaal, zorg goed voor jezelf en denk aan je gezondheid!

de 2013 Aapje - 29-03-2020 - 11:38

Beste JOJO
Het enige advies dat ik kan geven is laat het los, laat het los voordat het jou los laat en jij in de afgrond gestort wordt. Mij heeft het zoveel rust geven, er is geen contact, heb hem van sociale media gehaald. Kijk ook niet meer via via op zijn profiel en dat geeft zoveel rust. Hij is het niet waard jou zo mee te trekken in zijn wereld. Laat hij het uitzoeken met zijn Sm. En als jullie bij elkaar horen dan zal dat gebeuren, is dat niet zo dan heeft het zo moeten zijn. Red jezelf je bent het waard. Ik weet als geen ander dat het ontzettend moeilijk is, maar het is het zo waard. Heel veel sterkte. X

Manu - 22-03-2020 - 14:04

Ik lees verschillende berichten over het niet begrijpen.
Ook ik begreep het niet.
Dit niet begrijpen maakte dat ik een enorme behoefte kreeg om kennis te maken met de theorie over de mlc.
Ik had het deze kennis over de onderliggende oorzaak en het waarom zijn gedrag zo veranderde, nodig om los te kunnen laten.
Deze kennis had ik nodig om te kunnen begrijpen waarom er opeens een oceaan tussen ons lag.
Een ding besefte ik het lag niet aan zijn of míjn realiteit en ook niet aan onze gevoelens tov elkaar. Tenminste van míjn kant uit gezien. Ik heb het wel heel lang moeilijk gehad met het feit dat hij zijn pijn bij mijn voordeur had neer gelegd. Ook naar de buitenwereld toe. Dit heeft er toe geleid dat ik uit onze gezamenlijke wereld van destijds ben verdwenen.

Los laten kreeg míjn prioriteit omdat ook ik in een stroomversnelling terecht kwam.
Ik heb altijd gezegd en geschreven; Ik heb míjn mlc kado gekregen.

Ook ik ben in een rollercoaster terechtgekomen. Ben intens verdrietig geweest, heb veel gehuild, ben boos geweest, woedend zelfs , veel gevloekt en heb diepe angsten gekend en gehad.
Om te kunnen overleven en vooruitgang te boeken tijdens mijn proces heb ik onbewust míjn gevoel uitgeschakeld.
Ondanks deze stroomversnelling ben ik dicht bij mijn gevoel gebleven, trouw gebleven aan mijzelf en waar ik voor stond en sta.
Daar ben ik trots op dat mij dat gelukt is tijdens deze roerige tijden.

Na het los laten kwam het accepteren, het bijschaven en/of los laten van denkwijzen, patronen en normen en waarden. Nu zie ik heel helder de verschillen. De verschillen van de kern van de opvoeding díe we elk hebben meegekregen bewust en onbewust. De verschillen zijn erg groot,
Hij heeft meegekregen bij problemen/hobbels en of teleurstellingen; de deur dicht en verder met je leven en ik de koe bij de horens pakken, vooruit met die geit en probeer het beste te maken van de situatie en zorg ervoor dat je daarna nog iedereen recht in de ogen kunt kijken.
Het gene wat ik hieruit geleerd heb is dit nooit meer ten koste van mijzelf mag gaan.

Ondanks dat ik het begrijp, is het bij tijd en wijle nog moeilijk om zijn vluchtgedrag tov de kinderen te accepteren omdat het verschil in de kern zo groot is. Dit zal altijd zo blijven vrees ik en ook dat zal het laatste stukje in mijn proces zijn zodat ik dit vluchtgedrag tov zijn kinderen moet leren te accepteren.

Eindelijk rust 2011 - 22-03-2020 - 13:51


Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »