Bericht schrijven >

« vorige 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 volgende »

Maar Aapje, jij hebt jouw herinneringen. En die zijn echt. Jouw gevoel was/is echt. Houd je eigen herinneringen vast want hij moet om zich heen slaan om afstand te krijgen om zijn zijn daden te kunnen verantwoorden voor zichzelf

2014 Silvia - 12-07-2018 - 20:12

Ik voel me rot en zie het even niet meer zitten. Het zit te diep, alles wat de laatste jaren gebeurt is en alles wat ik daardoor in mijn leven kwijt ben. Ik vraag me af of heel mijn leven dan toch gewoon maar nep was. Geen mooie herinneringen meer, die zijn allemaal van me afgepakt. Iemand die echt zoveel van je gehouden heeft zoo je dit allemaal nooit aandoen. De kilheid van mijn ex, het gebrek aan empathie en liefde, niet eens alleen voor mij maar vooral voor zijn eigen kind daar kan ik niet meer mee omgaan. Ik geloof niet eens meer dat dit nog iets met midlife te maken heeft en vraag me af of ik al die jaren dan toch met een narcist heb samengeleefd. Waarschijnlijk zal ik dat nooit te weten komen en zal ik me de rest van mijn leven blijven afvragen wat echt of niet echt was. Sorry maar zit al de hele dag te huilen, voel me zo zwak en ongelukkig. Is dit nu de pijn van het loslaten omdat ik besef dat het nu echt allemaal voorgoed voorbij is.

Aapje - 12-07-2018 - 19:38

@aapje Ik heb inderdaad al dik 2 jaar helemaal geen contact meer met mijn mc'er. 9 maanden na de bom heb ik zelf alle contact verbroken (dat kan ook omdat wij geen kinderen hebben). Natuurlijk is dat hard en zwaar, maar het geeft ook heel veel rust. Ik kan nu vaak, met afstand, een soort van van hem houden maar ik denk dat ik er niets mee opschiet om weer contact te zoeken. Waarschijnlijk zal dat alleen maar frustrerend zijn. Misschien dat dat nog eens verandert maar voor mij is het nu goed zo.

Wat wij vaak 'vergeten', is dat je niet mee hoeft te deinen met wat je mc'er allemaal doet maar dat je de regie over je eigen leven kunt nemen. Ik snap dat dat lastiger is als je mc'er de hele tijd op de deur blijft kloppen met mooie (maar valse) beloftes. Maar je hoeft niet in zo'n nare situatie te blijven zitten. We leven in een vrij land, je kunt te allen tijde zelf de stekker eruit trekken. Dat is een eerste belangrijke stap op weg naar het (terug)pakken van je zelfrespect en eigenwaarde. Hoe meer moeite je hiermee hebt, hoe meer je in de afhankelijkheid en de verslaving zit en hoe meer werk je aan jezelf te verrichten hebt.

Ik citeer twee passages uit 'mijn bijbel', Liefdesbang van Hannah Cuppen:
'Als je last hebt van verlatingsangst, heb je een sterke drang te willen versmelten met de ander. Dit is een overlevingshouding waarbij je focus volledig op de ander is gericht, zodat je niet stil hoeft te staan bij je eigen leegte. Deze versmelting, het voortdurend zoeken naar een nieuwe symbiose, zorgt voor de neiging je vast te klampen aan de ander. In het vastklampen zit het onvermogen om los te laten. Het feit dat iets voorbij is, wordt niet geŽerd. De stem van vastklampen zegt: beter vasthouden aan iets wat niet werkt, dan loslaten en de pijn onder ogen komen.'

'Het niet kunnen stoppen is een symptoom van een verstrikte relatie. Het loslaten roept de oude paniek en heftige pijn op en er is een enorme weerstand om deze onder ogen te komen. De angst voor de ondraaglijke gevoelens blokkeert iedere opening om te voelen en toch houdt juist deze oude onverwerkte pijn de dynamiek zo heftig in stand. Zolang je je met de ander bezighoudt, hoef je je eigen symbiosetrauma niet te onderkennen en blijf je in de greep van de enorme trekkracht die de traumagevoelens op je uitoefenen.'

november 2015 Sanne - 12-07-2018 - 08:31

Het is inderdaad niet te begrijpen. Hoe kun je je eigen gezin zo verloochenen voor de eerste en beste die maar op je pad komt. Dat van de beste stiefpappa spelen terwijl er niet meer naar de eigen kinderen wordt omgekeken is zo herkenbaar en natuurlijk ligt dat aan de achtergebleven ex. De sm gelooft dat zo graag en leeft in dezelfde waanwereld. Uiteindelijk zijn het net zoín beschadigde personen die zich wanhopig vastklampen aan een verdraaide waarheid. Ik weet niet hoe het bij jullie allemaal is gelopen maar hier is het al zover gekomen dat ik als die andere vrouw wordt gezien en mijn zoon als dat ander kind. Het valt gewoon niet te begrijpen dat iedereen daar ook gewoon in mee lijkt te gaan en je daardoor zelfs aan je eigen gezond verstand begint te twijfelen.

Aapje - 12-07-2018 - 08:20

NOOR

Hier juist hetzelfde verhaal.

2013 kristel - 12-07-2018 - 05:44

Bericht schrijven >

« vorige 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 volgende »