Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »

Aapje, ik begrijp de verschrikkelijke pijn die jij nu voelt. Die heb ik zelf ook gehad. Je kunt niet begrijpen dat dit jou overkomt, omdat deze man voor jou je alles was. Ook nu, drie jaar na de bom kan ik er met mijn verstand niet bij dat hij mij heeft laten zitten voor die sm, van nu 26 jaar oud. Wat moet hij met zo’n kind? Maar hij heeft deze keus gemaakt en iedereen weet dat hij er niet bepaald op vooruit is gegaan, maar zelf lijkt hij er gelukkig mee. En inderdaad, je hebt geen keus, je moet loslaten. Ook ik dacht, net als jij dat er nooit een einde zou komen aan het verdriet. Hij is nu bijna twee jaar weg en het eerste half jaar heb ik dagelijks gehuild. Daarna ging het langzaam aan beter, met wel regelmatig een flinke terugval. Maar het is waar dat het pas echt beter met je gaat als je accepteert dat je huwelijk voorbij is en de focus op jezelf legt. Met mij gaat het nu de goede kant op, ik hoef hem niet meer terug en red het prima zonder hem. Natuurlijk zijn er nog moeilijke momenten, als ik op feestjes ben met alleen maar gelukkige stelletjes om me heen, maar ik kan me er steeds gemakkelijker overheen zetten. Dus probeer los te laten, leg de focus op jezelf en geloof erin dat jij de moeite waard bent. Jij komt er ook, zet hem op!

Geertje2015 - 14-07-2018 - 18:17

Aapje, jouw liefde red hem niet. Je bereikt er juist het tegenovergestelde mee als je te lang in deze situatie blijft vasthouden. Jouw liefde voor hem zal hem op den duur verstikken. Jou liefde zal hem en jullie relatie niet redden op lange termijn. De innerlijke wilskracht om beide voor jullie relatie te gaan zal van twee kanten moeten komen. Jouw liefde alleen is niet genoeg. Deze innerlijke wilskracht zal op zijn eigen moeten staan en mag zeker niet worden voort gebracht vanuit je innerlijke angsten.
Dan is elke poging tot een verzoening gedoemd om te mislukken.
Als jij je staande kunt blijven houden tijdens deze knipperlicht situatie moet je dat zeker blijven doen. Realiseer je echter wel dat het jullie beiden tegen houdt in jullie groeiproces.
Van uit eigen ervaring gesproken stel je zelf de vraag welke weg jou het verst brengt op lange termijn : de weg van loslaten uit liefde en de focus leggen op jezelf en je toekomst of de weg van blijven trappelen en geen vooruitgang boeken.
De focus puur en alleen op je eigen en je eigen toekomstperspectief verleggen heeft de meeste kans van slagen op lange termijn .
Stel je zelf de vraag ;Wat wil jij nog bereiken in dit leven als een individu.

Moppie, ik ben bekend met de piramide van maslow. Mijn huisarts gebruikte deze piramide als handleiding tijdens de gesprekken die ik met hem heb gevoerd. Ik heb mij er zelf niet in verdiept voor mij was het genoeg dat hij als arts ermee kon werken en aan de hand van deze piramide kon bepalen waar ik mij bevond op dat moment en mij begeleide naar de plek waar ik naar toe wilde werken en wilde staan op het einde van mijn proces.

Eindelijk rust 2011 - 14-07-2018 - 10:21

@Aapje, ik denk dat de kans groot is dat je hier helemaal aan kapot zult gaan als je geen hulp voor jezelf gaat zoeken.

' Wie last heeft van verlatingsangst, heeft vaak veel moeite met het loskomen en herstellen van een verloren liefde. Het intense en lang aanhoudende verdriet om het verlies van een partner en het hieraan vastklampen, staat niet in verhouding tot een normaal rouwproces...Aangezien het vooral die ander is die pijnlijk gedrag vertoont en zijn onvermogen laat zien en je zelf niet degene bent die de pijn veroorzaakt, is het vrij gemakkelijk om de focus van je problemen bij de ander te leggen. Zolang dat gebeurt, zul je de neiging hebben het pijnlijke patroon te blijven herhalen. '

november 2015 Sanne - 14-07-2018 - 10:13


@ Aapje...iedere vrouw hier begrijpt jou en hoe intens moeilijk het is om je man ;os te laten. Iedereen begrijpt dat je hem wilt 'redden'.

Maar degenen die al langer in dit proces zitten en ook echt naar zichzelf durven kijken weten dat jij (en alle andere vrouwen in deze situatie) eigenlijk zichzelf proberen te redden door hun man te redden.

De pijn van verlaten zijn, niet geliefd zijn, er alleen voor staan is gewoon te groot om degene los te laten bij wie je je zo lang veilig voelde.

Dat is jouw eigen zwakke plek. Jouw kindspijn /je onveilige hechting/ je negatieve zelfbeeld. Want zeg nou zelf, als je die zwakke plek niet had, zou je ervoor bedanken om met een man te zijn die je zo slecht behandelt.

De valkuil is om die zwakke plek jouw grote liefde voor hem te noemen. Zo krijgt je onvermogen om los te laten iets moois, iets nobels. Maar als een grote liefde voor een ander zo ten koste van je eigen welzijn gaat, is dat dan wel de manier waarop jij van anderen wilt houden? Het heeft tenslotte veel van een verslaving.

Daarom is het zo nodig om je eigen zwakke plek te helen. De aandacht helemaal op jezelf te richten. Want je man kan jou daar niet bij helpen en jij kan hem in deze fase zeker ook niet helpen.

Dat klinkt logisch genoeg. Mar waarom is loslaten dan toch zo moeilijk? Omdat je dan pas voor de volle 100% met je eigen pijn wordt geconfronteerd. Als je dan weer gaat 'hopen'of je op een andere manier op je man gaat richten, lijkt die pijn weer wat dragelijker te worden. Maar je komt niet toe aan pijnverwerking. Je komt dus niet wezenlijk verder.

Daarom is echt afkicken (alleen noodzakelijk contact en altijd de AGStrategie toepassen) de beste manier om aan je eigen herstel te werken.



2012 get-real - 14-07-2018 - 10:11

@Sanne, het verhaal van Moppie heeft heel veel overeenkomsten met dat van mij. Ik herken heel veel in het gedrag dat haar mlc’er tegenover haar toonde. Ik wil hem ook zo graag “redden” en hij blijkbaar ook mij maar niet op een gezonde manier. Heel diep vanbinnen besef ik wel dat er niks meer te redden valt en hij mij alleen nog maar gebruikt als dat veilige thuishaventje. Het doet gewoon zo verschrikkelijk pijn hieraan toe te geven dat ik liever aan mijn eigen “waarheid” probeer vast te blijven houden, hoe krom die ook is. Het ongeloof dat iemand waar je bijna de helft van je leven mee samen hebt geleefd, de liefde van je leven, je maatje, de vader van je zoon, je dit allemaal aan kan doen is zo verschrikkelijk groot. Maar ik weet dat jij gelijk hebt en er geen enkele andere optie is dan volledig te breken met deze man om er niet helemaal aan onderdoor te gaan. Het draait nog steeds allemaal allen maar om hem en het feit dat hij nog steeds in de ongezonde relatie zit met de even labiele sm moet mij duidelijk maken dat hij nog lang niet uit zijn tunnel is en daar waarschijnlijk ook nooit uit zal komen. Het is alleen nu nog te moeilijk voor me om dat alles los te kunnen laten omdat dit nog steeds de enige manier voelt om mij om te overleven. Misschien dat jullie dat niet kunnen begrijpen maar zo voelt het echt.

@Nance, sorry dat ik het verkeerd begrepen heb van het contact met jouw mlc’er. Ik vond het al zwaar dat je heel dit proces hebt moeten doorstaan met de zorg over vier dochters maar met een gehandicapt kind lijkt het me bijzonder zwaar. Getuigd wel dat jij een hele bijzondere sterke vrouw bent.

Aapje - 14-07-2018 - 08:52

Bericht schrijven >

« vorige 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 volgende »