2020 man Kenmerken

 
 
 
 
Kenmerken van een midlifecrisis
 
Het belangrijkste kenmerk van een midlifecrisis is dat de man in vrij korte tijd een hele andere persoon lijkt te zijn geworden. 
De rode lijn in de keuzes die hij vanaf dat moment maakt, lijkt  de wens om een groot deel van zijn oude leven achter
zich te laten. Om een inhaalslag te maken en compensatie te vinden voor wat zijn leven hem tot dan toe niet - of niet voldoende - gebracht heeft.
 
Dit zijn de kenmerken die een sterke indicatie zijn dat er sprake is van een midlifecrisis.  
  • De man gedraagt zich in veel opzichten totaal anders dan daarvoor
  • Hij mist de vroegere emotionele betrokkenheid bij zijn vrouw
  • hij wil niet meer investeren in zijn huwelijk en staat meestal niet meer open voor therapie
  • Hij blijkt verliefd op een andere vrouw (de soulmate) waarmee hij vaak ook al een seksuele relatie heeft
  • Hij heeft hier geen schuldgevoel over omdat hij zich erg tekortgedaan voelt in de relatie met zijn vrouw
  • Hij voelt en uit veel boosheid en verwijten jegens zijn vrouw. 
  • Hij neemt geen eigen verantwoordelijkheid voor de problemen die hij wil ontvluchten
  • Hij benadert alles vanuit zijn eigen behoeftes en heeft geen oog voor wat zijn gedrag aanricht
  • Hij vermijdt contacten of situaties die hem het gevoel geven dat hij zich moet verantwoorden
  • Hij heeft stemmingswisselingen. Varierend van erg boos, verongelijkt of juist emotieloos
  • Hij sluit zich af van zijn vrouw, vrienden en familie. Hij vertrouwt alleen op zich zelf.
  • Hij heeft het gevoel dat hij bestaande banden moet verbreken om zich weer beter te voelen
  • Hij verandert zijn lifestyle en richt zich voornamelijk op nieuwe mensen en activiteiten
  • Hij heeft de sterke overtuiging niet anders te kunnen handelen dan hij doet
  • Hij kan irrationele financiele en andere beslissingen nemen

 


 FASES EN DUUR
 
Fases in een midlife crisis 
 
Het precieze begin van een midlifecrisis is moeilijk vast te stellen. Soms lijkt er  een duidelijke 'trigger' te zijn geweest  die achteraf gezien het begin van alle problemen markeert. Bijvoorbeeld een ernstige ziekte of het overlijden van een dierbare.
Of een andere ingrijpende gebeurtenis zoals ontslag. In andere gevallen is er niet één grote gebeurtenis aan te wijzen, maar is er een combinatie van meerdere kleinere veranderingen of tegenslagen die de belevingswereld van de man negatief beïnvloedt en het proces in gang zet.
 
Een midlifecrisis verloopt in de volgende fases:   
  1. Ontkenning (Denial)
  2. Woede (Anger)
  3. Opnieuw beginnen (Replay)
  4. Depressie (Depression)
  5. Bezinning (Reflection)
  6. Acceptatie (Acceptance)
 
De ontkenningsfase richt zich in eerste instantie op het ouder worden. Het besef dat de jeugd echt voorbij is, dringt zich op. De lichamelijke kracht en reserves worden voelbaar minder. De toekomst biedt niet meer alle mogelijkheden en perspectieven die er in de hele periode daarvoor nog wel waren. Verandering en verbetering zijn geen vanzelfsprekende vooruitzichten meer. Het wegvallen van het straks-wordt-het-beter perspectief is confronterend. De man kan zich gaan afvragen of de huidige status quo wel goed genoeg is voor de rest van zijn leven. En of hij zijn idealen wel voldoende heeft verwezenlijkt. De twijfel daarover speelt voortdurend door zijn hoofd. Het gevoel gefaald te hebben, vast te zitten in een leven dat hem niet (meer) gelukkig maakt, levert steeds meer interne spanning op. Erover praten met zijn vrouw, een goede vriend of en therapeut voelt niet als een optie. 
 
In de volgende fase leidt de sluimerende onvrede tot woede. Die woede is gericht op de buitenwereld in het algemeen en op zijn vrouw in het bijzonder. De man heeft het gevoel dat, ondanks zijn inspanningen, het leven hem niet heeft gebracht wat hij ervan verwachtte. Hij begint te fantaseren over een ander leven en vaak ook over een andere vrouw. In de status quo van zijn relatie voelt hij zich niet voldoende geliefd en gewaardeerd door zijn vrouw, Dat maakt hem heel ontvankelijk voor de aandacht van andere vrouwen. Als hij in deze fase een intieme en/of seksuele relatie met een andere vrouw begint, ervaart hij dat als bevestiging van het feit dat de relatie met zijn eigen vrouw niet meer voldoet. Met als gevolg dat hij zijn vrouw steeds meer gaat zien als de reden van het feit dat hij niet meer gelukkig is.
 
In de replay fase probeert de man een nieuw leven te beginnen. Meestal met een nieuwe geliefde en een nieuwe lifestyle. Sommige mannen storten zich op een lang vervlogen jeugddroom. Een reis om de wereld, een sportauto of een grensverleggende sportieve prestatie. Maar waar zijn midlifekeuzes ook op gericht zijn, de grote gemeenschappelijke deler is dat de man volledig focust op zijn eigen geluk en dat bijna al het andere daarvoor moet wijken. 

  
 


Als na verloop van tijd het nieuwe leven toch geen blijvende euforie blijkt op te leveren, komt de onderliggende depressie  weer naar de oppervlakte. De man wordt gedwongen zijn eigen problematiek onder ogen te zien. Sommigen zoeken professionele hulp, al dan niet in combinatie met antidepressiva. Ze hebben ruimte, tijd en rust nodig om met zichzelf en de oorzaak van hun depressie in het reine te komen.
 
De fases bezinning en acceptatie staan in het teken van het verder ontwikkelen van een realistische blik op alles wat er gebeurd is en de verwerking daarvan. De man verzoent zich met wie hij is, met het verleden en de toekomst. Een verzoening met zijn vrouw is eigenlijk ook alleen in deze fase kansrijk. Het is dan aan haar om te bepalen of ze hem die kans wil geven. 
 
 
 STAGNATIE
 
Hoewel deze term niet voorkomt in de literatuur over de fases van de  midlifecrisis, is het wel zo realistisch om hem er toch bij te zetten.
 
 
Niet alle mannen doorlopen alle fases. Sommigen blijven steken in de replay fase of de daarop volgende depressie en komen niet tot bezinning en acceptatie.
 
 
 
De herhaling van de fases 
 
De bovenstaande fases suggereren dat een midlifecrisis een lineair proces is waarin de fases elkaar logisch opvolgen.
Als er een fase is afgesloten, komt daarna de volgende. Maar zo verloopt het midlifecrisis vaak niet. Er is steeds
de mogelijkheid dat de man terugvalt in een vroegere fase.
De enige fase die maar één keer voorkomt, is de ontkenningsfase. Een man in replay kan weer tijdelijk terugvallen in de woede fase. Bijvoorbeeld omdat zijn nieuwe leven hem op een bepaald moment niet het geluk, de opwinding of de mooie vooruitzichten biedt die hij nodig heeft om zich goed te voelen. Hij voelt dan de dreiging van de depressie en wordt kwaad. Die woede richt hij op de soulmate of op zijn vrouw. Of op allebei.
Maar hoewel het nieuwe replayleven natuurlijk niet in alle opzichten zaligmakend zal zijn, heeft de man toch een sterke, onbewuste motivatie om in het succes ervan te  blijven geloven. Want als hij toegeeft dat de nieuwe relatie niet brengt
wat hij er van verwachtte, roept dat twijfel op of hij er goed aan gedaan heeft om zijn oude leven op te geven. En hij wil
niet twijfelen  aan zichzelf. Al zijn gedrag en keuzes in de midlifecrisis zijn er juist op gericht om zelf buiten schot te blijven. De replay fase is het laatste bolwerk van verzet tegen de depressie.
Het moment dat de man deze strijd verliest, wordt in de Amerikaanse literatuur 'hitting rockbottom' genoemd. 
Ook in de latere fases bezinning en acceptatie kan er weer een tijdelijke terugval naar de eerdere depressie zijn.  De fase waarin een man zich op een bepaald moment bevindt, is dus niet altijd een betrouwbare indicatie hoever hij in het hele proces gevorderd is.
 
 
Hoe lang duurt een midlifecrisis? 
 
Een midlifecrisis kan jaren duren. In de literatuur wordt gesproken over twee tot soms wel tien jaar. Het gemiddelde zal waarschijnlijk ergens daar tussenin liggen. 
In de eerste drie fasen zal de man de er aan ten grondslag liggende depressie met alle inzet en alle mogelijke middelen proberen te onderdrukken. Zolang hij daar succesvol in is, blijft hij in de replay fase. Dat is meestal de langste fase van de hele midlifecrisis en kan een aantal jaar duren. Sommige mannen lijkt het zelfs blijvend te lukken om in het nieuwe  leven de depressie de baas te blijven. Dit versterkt de gedachte dat het niet aan hun ligt. In dat geval maakt de betreffende man ook geen verdere emotionele ontwikkeling of groei door. Bij latere tegenslagen kan de depressie dan weer in volle hevigheid de kop opsteken. De onderliggende problemen zijn namelijk niet opgelost. 
Bij de mannen die het midlifecrisis proces wel in één keer doorlopen, kan de depressie zich op twee manieren aandienen. Het replay leven kan langzaam scheuren en barsten gaan vertonen totdat de man geen rol meer heeft die hem een goed gevoel over zichzelf geeft. Of er dient zich een andere grote crisis aan die hem met een schok tot bezinning brengt.
In beide gevallen volgt dan de depressie en uiteindelijk het inzicht dat de man zelf moet veranderen om zijn leven weer op orde te krijgen. Bij sommige mannen verloopt de hele midlifecrisis sneller en makkelijker dan bij anderen.
Helaas zijn er geen criteria die voor individuele gevallen een indicatie geven voor de lengte van het hele proces
 
 
 Een midlifecrisis is een langdurig proces
 
De realiteit is dat een midlifecrisis een langdurig proces is. Er is geen snelle oplossing. Soms zal de man blijk geven van nieuwe inzichten. Maar dat wil nog niet zeggen dat hij zich daar blijvend naar kan gedragen. Op de verschillende Amerikaanse forums blijkt er ook regelmatig sprake te zijn van wat 'valse verzoening' wordt genoemd. De man gaat dan te snel en om de verkeerde reden terug naar zijn vrouw. De man verruilt zijn afhankelijkheid van de soulmate, voor hernieuwde afhankelijkheid van zijn vrouw. Hij zoekt de oplossing nog steeds buiten zichzelf. Er is dus nog niets opgelost. Na een aanvankelijk geluksgevoel barst dan na verloop van tijd de zeepbel weer uit elkaar. Het kost veel tijd voordat de man in staat is tot een echt duurzame gedragsverandering. 
Zolang de vrouw de band met haar man niet zelf definitief doorsnijdt, blijft ze emotioneel betrokken bij het proces waar hij doorheen gaat. Dat is niet makkelijk. Ze zal steeds proberen te duiden in welke fase hij zit. Of hij al vordert richting bezinning. Ze zal alles wat hij zegt en doet op de meest hoopvolle manier interpreteren. Ze wil gewoon dat al die ellende voorbij is en hij weer die betrouwbare vent wordt die hij daarvoor altijd was.
 
 
.